வானம் வசப்படும்

புலி வாலைப் பிடித்த கதை ...

2010-03-16T12:21:00.003+05:30

இந்த ஊரைப்பற்றி எதுவும் எழுதக்கூடாது என எந்த நேரத்தில் முடிவு செய்தேனோ..அதற்குப்பின் எதுவுமே எழுதவில்லை... IT உலகமே onsite-offshore என இயங்கிக்கொண்டிருக்கும் போது நான் மட்டும் என்ன விதிவிலக்கா...ஒவ்வொரு நாளும் வேலை முடியும் போது அடுத்த நாள் ஆரம்பமாகி விடுகிறது.. Project, Office, Laptop - இந்த வட்டத்திற்குள் வாழ்க்கை சுற்றுகிறது... (இப்போ எனக்கு தேவையில்லாம விஜய் பன்ச் டயலாக் ஞாபகத்துக்கு வருதே... ஐயோ....) சில நாட்கள் இந்த பொட்டி வேலை செய்யாமல் போனால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்.. ஹ்ம்ம்.. அதற்கெல்லாம் லக் வேணும்.... (சொக்கா...சொக்கா... எனகில்ல... அந்த லக் எனகில்ல....) புலி வாலைப் பிடித்த கதையாகி விட்டது என் நிலைமை... இப்படியே விட்டு விட்டு எங்கேயாவது ஓடிப் போய்விட்டால் சந்தோஷமாக இருப்பேன்.. (தனியாத்தாங்க...)

***********************************************************************************************************************************
சில நாட்களின் ஜிமெயிலில் நான் வைத்திருந்த Status messages...
* கிடைக்காது எனத் தெரிந்தும், உன் நினைவுகளிடமிருந்து ஒளிந்து கொள்ள இடம் தேடி களைத்துப்போய்விட்டது மனது...
* மீண்டும் கிடைத்துவிடக்கூடாது என்ற வேண்டுதலோடு தான் ஒவ்வொரு முறையும் உன்னுள் தொலைந்து போகின்றேன்...
* தூக்கம் தொலைந்த பல இரவுகளில் மௌனமாக என் அருகில் அமர்ந்திருக்கின்றன உன் நினைவுகள்...
* உன் நினைவுகளுக்கு மட்டும் அனுமதி கிடைக்கும் மர்மம் தெரியாமல் என் கனவுகளும் குழம்பிப்போய் தான் உள்ளன....
* நீ வரும் நிமிடத்திற்காக என்னையும் மீறி விழித்திருக்கின்றன உனக்கான என் நினைவுகள்....
* உலகின் அத்தனை செய்திகளையும் பேசும் உனக்கு, என் உலகமே நீதான் என்பது மட்டும் புரியாமல் போனதன் காரணம் என்ன???
* எதையும் தாங்கும் வலிமையை என்னிடத்தில் விட்டுச் சென்றது உன் பிரிவின் வலி...
* எப்பொழுதும் என்னுள் விழித்துக்கொண்டிருக்கின்றன உனக்கான என் நினைவுகள்....

***********************************************************************************************************************************
ஒவ்வொரு இரவும் நலம் விசாரிக்கும் அப்பா அம்மாவின் குரல்களும், "எப்போது வருவாய், உயிருடன்தான் இருக்கின்றாயா" என்று வம்பிழுக்கும் நண்பர்களும் , படிக்க முடியாமல் போன புத்தகங்களும், எப்போதோ எடுத்த கிராமத்துப் புகைப்படங்களும், காரில் கேட்கும் பண்பலைகளும், கலந்துகொள்ள முடியாமல் போன நண்பர்களின் திருமணங்களும், கடந்து செல்லும் பேருந்துகளும், மழை ஈரம் காயாத சாலைகளும், ஏதாவதொரு விதத்தில் தினம் தினம் என் உலகத்தை நினைவுபடுத்திச் செல்கின்றன.. நாட்களை எண்ணிக்கொண்டு நானும் காத்திருக்கிறேன்...

எனக்கான உன் தருணங்கள்....

2009-10-23T09:54:00.004+05:30

காற்றுக்குக் கூட இடம் தராமல்
நீ இறுக்கி அணைக்கும் விநாடிகள்...

"மாலை சந்திப்போம்" என்று
பேசும் உன் காலை நேரக் கண்களின்
மெல்லிய சோகம்....

உதடுகள் காதுமடல் உரச
ரகசியமாய்
நீ சொல்லும் ஐ லவ் யு க்"கள்.."

எனக்காகவே நீ படிக்கும்
தபூ ஷங்கர் புத்தகங்கள்....

ஒவ்வொரு இரவிலும்
நீ வைக்கும்
செல்லப்பெயர்கள்....

மின் அரட்டைகளின்
Status Messageஇல்
எனக்காக நீ வைக்கும்
நீ வைக்கும் காதல் வரிகள்....

தினமும் மாலையில்
முதன் முதல் சந்திப்பது போல்
என்னைப் பருகும்
உன் கண்களின் பார்வை...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
இப்படி நான் சுமாராக எழுதுவதையும்
படித்து சுவையோடு நீ சொல்லும் பாராட்டுக்கள்...
.
முடிவில்லாமல் நீள்கிறது
எனக்கான உன் தருணங்கள்....

:::::::::::::::....வாக்குமூலம்...::::::::::::::

இது கவிதை ன்னு சொன்னா நம்பவா போறீங்க.... நம்பினாலும் நம்பாவிட்டாலும் இது கவிதை மாதிரி எழுத்தப்பட்ட ஒரு மொக்கை.... ரொம்ப நாளா ப்லோக் அப்டேட்டவே இல்ல.... அதனாலதான் உங்களுக்கெல்லாம் இப்படி ஒரு தண்டனை.... யாம் பெற்ற இன்பம் பெருக இவ்வையகம்...

கேப்டன் தொகுதியாக்கும்...

2009-10-09T11:38:00.003+05:30

1. A - available/single? - Single...
2.B-.Best friend - S.J Surya படமா??? அது பேர் மாத்தி தான அ..ஆ.. ன்னு வந்தது?? :P (ok..ok... All my frnds are my Best Friends..)
3.C- Cake or Pie - C ல வேற வார்த்தையே இல்லையா???
4.D - Drink of Choice - Tea, masala tea
5.E- Essential item you Use every day - லிஸ்ட் கொஞ்சம் பெருசா இருக்குமே பரவா இல்லையா???
6.F-favorate color - கருப்பு..., வெள்ளை...
7.G-gummy bears or worms - Sorry... Next question pls..
8.Home Town - கேப்டன் தொகுதியாக்கும்...
9.I-Indulgence - Travel.
10.J- january/february - அவ்ளோ தானா?? மீதியெல்லாம் சொல்லி தரலையா ஸ்கூல்ல???
11.K-Kids and their Names - இந்தக் கேள்வி எனக்கு இல்ல..
12.L-Life is incomplete with out - L, I , F, E இதுல இந்த லெட்டர் இல்லன்னாலும்.. (ஹிஹி...)
13.Marriage Date - இந்தக் கேள்வியும் எனக்கு இல்ல..
14.N - Number of sibilings - ஒரு தம்பி...
15.O-Orange or Apples - நியூட்டனின் ஆப்பிள் தான்... :P
16.P- Phobias/fears - Sorry... கமல் அளவுக்கு பட்டியல் போட முடியாது... (அப்படி எதுவும் எனக்கு இருப்பதா தெரியலையே...)
17.Q-Quote for today - Wait... Orkut ல செக் பண்ணிட்டு வரேன்...இதோ... இது தான் இருந்தது... "Nobody can go back and start a new beginning, but anyone can start today and make a new ending"
18.R-Reason to Smile - இதுக்கெல்லாம் காரணம் சொல்லிட்டா இருக்க முடியும்?? ஹி..ஹி..ஹி..
19.S-Season - மழை/பனி/க்காலம்...
20.T-Tag4 People - கோபி, தமிழ்ப்பறவை, சஞ்சய்...(3 பேர மாட்டி விட்டா போதும்...)
21.U-Unknown fact about me - யாருக்கு unknown??? உங்களுக்கா இல்ல எனக்கா???
22.V-Vegetable you won't Like - வெண்டைக்காய், கத்தரிக்காய், பரங்கிக்காய்.., பாகற்காய்.. (ஹலோ...ஹலோ.. நான் ஒன்னும் காய்கறி விக்கல...எனக்கு பிடிக்காத காய்கறி லிஸ்ட் இது....)
23.W-worst Habit - blogging... hehehe....
24.X- Xrays you had - X லயும் வேற வார்த்தை கிடைக்கலையா???
25.Y-Your favorate Food - (இது நம்ம மேட்டர்...) இட்லி, தோசை, சாம்பார்,தேங்காய் சட்னி..
26.Z-Zodiac sign - சிம்மம்...

அன்புக்குரியவர்கள் - அப்பா, அம்மா, தம்பி மற்றும் நண்பர்கள்..
ஆசைக்குரியவர் - கிடைத்ததும் சொல்கிறேன்...
இலவசமாய் கிடைப்பது - அறிவுரை and Ideas
ஈதலில் சிறந்தது - கல்வி...
உலகத்தில் பயப்படுவது - எனக்கு தான்...
ஊமை கண்ட கனவு - ஏன்?? ஏன் இப்படி எல்லாம்??
எப்போதும் உடன் இருப்பது - Repeated Question...
ஏன் இந்த பதிவு - நான் பென்ச்ல இருக்குறதா நம்பி மணிகண்டன் அழைத்ததால் இந்தப்பதிவு... (என்ன மணிகண்டன் சார்... எந்த நேரத்துல பதிவெழுத கூப்பிடீங்க??? வேற ப்ராஜெக்ட் கிடைத்து இப்போ தான் புது ஊர்ல செட்டில் ஆகிட்டு இருக்கேன்...அதனால தான் லேட்....)
ஐஸ்வர்யத்தில் சிறந்தது - கல்வி...
ஒரு ரகசியம் - அதான் ரகசியமாச்சே...
ஓசையில் பிடித்தது - மௌனம்...
ஔவை மொழி ஒன்று - Vijayantony யின் ஆத்திச்சூடி பாட்டு கேளுங்க..

(மறுபடியும் A, B, C, D,.....Z, அ, ஆ சொல்லி தந்ததுக்கு ரொம்ப நன்றி... :) )

சில வாரங்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் இங்கே..........

2009-09-23T02:59:00.012+05:30

படித்தது - மூங்கில் கோட்டை..(சாண்டில்யன்..)

வழக்கமான சாண்டில்யனின் வரலாற்று நாவல்... பாண்டிய நாட்டில் மூங்கில் கோட்டைக்குள் சிறை வைக்கப்பட்டிருக்கும் சேர மன்னனை காக்க நாயகன் இளமாறன் (இந்த பெயரைப் படித்தவுடன் கௌதம் மேனன் புண்ணியத்தில் "காக்க காக்க", "வேட்டையாடு விளையாடு" இரண்டும் நினைவில் வந்து சென்றது) போராடுவதே கதை.... இதிலும் மிகவும் அழகாக ஒரு நாயகி, சேர மன்னனை தப்ப வைக்க உதவும் ஒரு நாயகியின் கல்விக் குரு..., பாண்டிய மன்னனுக்கு உதவும் சித்தர்..(இவர்தான் இளமாறனின் அப்பா என்ற உண்மை கடைசியில்...).

சாண்டில்யனின் நாயகன் படைத்தலைவனாக இருப்பான்..இதில் இல்லை... மூங்கில் கோட்டை என்ற ஐடியா புதிது... கீழே அகழியும், மேல்பகுதி மூங்கிலால் மூடப்பட்டு மண் பூசி மறைக்கப்பட்ட அந்தக் கோட்டையின் ஆபத்தை சாண்டில்யனின் வரிகள் உணர்த்துகின்றன... ஒரு இரவில் கோட்டையின் சில இடங்களில் மண்ணைப்பெயர்த்து மன்னனைக் காப்பாற்றி கோட்டைக்குத் தீ வைக்கின்றான் இளமாறன்... மிகச்சிறிய நாவல்.... அந்தக் கோட்டையின் வர்ணனைக்காகவே ஒரு முறை படிக்கலாம்....

&&&&&&&&&&&&&

பார்த்தது - உன்னைப்போல் ஒருவன்...

ஊரே இதைப்பற்றி பேசுகிறது.... முதன் முதலாக வெளியான முதல் நாளே நான் பார்த்த படம்... எனக்கு பிடித்து இருந்தது... கமலின் சீரியஸ் படங்களில் நான் ரசித்து பார்த்தது இந்தப் படமாகத்தான் இருக்கும்.... கண்டிப்பாக இன்னொரு முறை பார்ப்பேன்... கமல் மாதிரி ஒரு ஆள் இப்படி ஒரு படம் எடுத்ததற்கு சந்தோஷப்பட வேண்டும்... இப்போதைக்கு இவ்ளோ தான்.... (இதுக்கு மேல போன வம்பு...அதுக்கு நான் வரல...)

&&&&&&&&&&&&&

கேட்டது - யாரது யாரோ யாரோ.. (நா.முத்துகுமார்.., - யாதுமாகி..)

Belly Raj, Madhusree பாடிய இந்தப்பாடல் தான் சில மாதங்களாக நான் தொடர்ந்து கேட்டுக்கொண்டிருப்பது... இன்னொரு "கண்களிரண்டால்" ரெடி... ஜேம்ஸ்வசந்தன் என்ற பெயர், முத்துக்குமாரின் வரிகள், இவைதான் இந்த பாடல் கேட்க்கப்படக் காரணம்....,

போதும் என்று சொன்னாலுமே கேட்க்காதடி இந்தக் காதல்...

போதும் என்று எப்போதுமே சொல்லாதடா இந்தக் காதல்....

....

ஊடல் கொஞ்சம் தேடல் கொஞ்சம் ரெண்டும் சேர்ந்து காதல் செய்வாயோ....

கேட்டுச் சலிப்பதற்கு இன்னும் எத்தனை நாட்களோ வருடங்களோ தெரியவில்லை.... பாடலை படமாக்குவதில் சொதப்பாமல் இருக்க வேண்டும்....

&&&&&&&&&&&&&

ரசித்து சிரித்தது... - தில்லு முல்லு....

முழு படத்தையும் youtube ல அப்லோட் பண்ணிய அந்த மகானுக்கு நன்றி.....

&&&&&&&&&&&&&

ஒரு சந்தோஷமான செய்தி...

உங்க சங்காத்தமே வேண்டாம்டா, நாங்களே எல்லாத்தையும் பாத்துக்குறோம் நீங்க கேளம்புங்கன்னு எங்க கிளையன்ட் சொல்லிட்டாங்க... எங்க ஆளுங்களும் வெவரம்....இத இத தானடா நாங்களும் எதிர்பார்த்தோம்ன்னு எஸ்கேப்... மேட்டர் என்னன்னா ஒரே ஊர்ல ரெண்டு தாதா இருக்க முடியாது.... அவ்ளோதான்... (இத இவ்ளோ சந்தோஷமா கொண்டாடுற ஆள் நானா தான் இருக்கும்....)

&&&&&&&&&&&&&

இன்னொரு சந்தோஷமான செய்தி...

அடுத்த ப்ராஜெக்ட் தேட வேண்டிய கட்டாயத்துல நான்.... இதுல என்ன சந்தோஷமா?? ஒரு வாரத்துக்கு பென்ச்ல இருக்கலாம்...(இதுவரைக்கும் பென்ச்ல இருந்ததே இல்லப்பா...)

&&&&&&&&&&&&&

இது எப்பூடி இருக்கு..!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

உன் தோள் உரசி நடக்கும் சுகத்திற்காகவே

என் வெட்கத்தை ஒளித்துவைத்து

உன்னுடன் வருகிறேன்....

**********

உன் கைகளின் ஸ்பரிசத்தைவிட

உன் கண்களின் ஸ்பரிசத்தில் தான்

அதிகம் இழக்கிறேன் என்னை....

**********

நீங்க எல்லாம் எப்போதான் திருந்துவீங்க????

2009-08-13T03:25:00.002+05:30

அரசின் நெல் கொள்முதல் நிலையங்களில் நடைபெறும் முறைகேடுகள்.. எங்கள் ஊரில் நடந்து கொண்டிருக்கும் கொடுமையே இது.... கிளிமங்கலம் மற்றும் சுற்றுப்புற கிராமங்களில் இப்போது குறுவை நெல் அறுவடை நடந்துகொண்டுள்ளது... அரசு துவங்கிய நெல் கொள்முதல் நிலையங்களில் தான் சென்ற அறுவடை முதல் மக்கள் நெல்லை கொடுத்து வந்தனர் அரசு கொடுக்கும் நல்ல விலைக்காக...

ஆனால் இந்த கொள்முதல் நிலையங்களில் நடக்கும் அட்டகாசங்களால் மக்கள் பெரும் அவதிக்குள்ளாகும் நிலை எழுந்துள்ளது.... இந்த நிலையத்தில் நெல் மூட்டைகளைக் கையாள்வதற்கு மூட்டைக்கு (40 கிலோ) ரூ.2.40 வீதம் அரசு கூலி வழங்குகிறது. ஆனால் நெல் கொள்முதல் நிலையங்களில் பணிபுரிவோர், விவசாயிகளிடம் மூட்டைக்கு ரூ7.00.௦௦ கேட்கின்றனர்.... ஏன் இப்படி என்று கேட்டால் கொள்முதல் நிலையத்தை மூடிவிட்டு சென்றுவிடுகின்றனர்... குறுவையில் நெல் அறுவடை செய்த மக்கள் மூட்டைகளை வீட்டில் வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் தவித்துக்கொண்டுள்ளனர்....

அரசாங்கம் குவிண்டாலுக்கு ரூ1050௦ என விலை நிர்ணயம் செய்துள்ளது... தனியார் வியாபாரிகளோ குவிண்டால் ரூ840 ௦க்கு எடுக்கின்றனர்.... இந்த இடைத்தரகர்களின் தொல்லையால் நெல்லுக்கு சரியான விலை கிடைக்காமல் தவித்த மக்கள் கொள்முதல் நிலையம் வந்தபோது கொஞ்சமல்ல நிறையவே மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்... ஆனால் இப்போது கொள்முதல் நிலைய அலுவலர்களுக்கும் இந்த தனியார் வியாபாரிகளுக்கும் உள்ள ரகசிய உடன்பாடே, நிலையத்தினர் மக்களிடமிருந்து நேரடியாக கொள்முதல் செயாமலிருப்பதற்குக் காரணம்.... எங்களிடமிருந்து ௮௪௦க்கு வாங்கும் வியாபாரிகள் நிலையத்தில் அதே நெல்லை 1050௦ க்கு விற்கின்றனர்...இதில் அலுவலர்களுக்கு தனி கமிஷன் வேறு....

இதைப்பற்றி மாவட்ட ஆட்சியரிடம் புகார் சென்ற மறுநாள் கொள்முதல் நிலையம் சிறிது நேரம் திறக்கப்பட்டது... ஆனால் அன்றும் அவர்கள் அடித்த கூத்து இருக்கின்றதே...இது நாள் வரை ஒரு மூட்டைக்கு ரூ7.00 கேட்டுக்கொண்டிருந்தவர்கள் அன்று ரூ15.00 கேட்டனர்...(அப்போது தானே யாரும் வரமாட்டார்கள்...) அதுவும் சிலமணி நேரங்களே....பிறகு வழக்கம் போல் நிலையத்தை மூடிவிட்டனர்...

இவர்கள் அனைவருக்கும் அரசாங்கம் சம்பளம் தருகிறது தானே...விவசாயிகளுக்கு வருமானமே இதுதான்...அடுத்த 6 மாதங்களுக்கு அவர்களின் வாழ்க்கை இதை வைத்துதான் உள்ளது....அதிலும் இப்படிக் கை வைத்தால் என்ன செய்ய முடியும் அவர்களால்??? இதையெல்லாம் பார்க்கும் போது தோணுவது இந்த பழமொழிதான்...."உழுதவன் கணக்கு பாத்தா உழக்கு கூட மிஞ்சாது..."

அமெரிக்க வாழ் அம்மாஞ்சிகளின் அலம்பல்கள்....

2009-08-08T12:14:00.002+05:30

தமிழ்ல ழகரமே ஒழுங்கா வரலைன்னாலும் அமெரிக்கா வந்த 3 மாசத்துல அவங்க ஊரு இங்கிலீஷ் பேசுறேன் பேர்வழின்னு ஏன்யா அவங்களையும் கொன்னு அவங்க மொழியையும் கொல்றீங்க??? பாப்பனாயக்கம்பட்டி பழனிச்சாமி பேரன்னா அந்த மாதிரி நடந்துக்க மாட்டீங்களா???

எங்க ஊர்ல 1000 நல்ல விஷயம் இருந்தாலும் அதையெல்லாம் விட்டுட்டு என்னமோ அமெரிக்காவுலையே பொறந்து வளந்த மாதிரி எப்போபாத்தாலும் உங்க ஊர்ல pollution அதிகம், traffic அதிகம், population அதிகம்ன்னு ஏன் குறை சொல்லிகிட்டே இருக்கீங்க??

10 நாள் லீவ் ல இந்தியா போகச் சொன்ன என்னமோ அங்கே எதுவுமே கிடைக்காத மாதிரி லேஸ் சிப்ஸ் முதல் கொண்டு Dove soap வரைக்கும் வாங்கிட்டு போய் அசடு வழியறீங்களே... அது ஏன்???

அதே மாதிரி இந்தியாவுல சொந்த ஊருக்கு போய் என் குழந்தைக்கு சீரியல் தான் சாப்பிட கொடுப்பேன்..இட்லி சாப்பிட்டா அவனுக்கு/ளுக்கு ஒத்துக்காதுன்னு ஏன் படம் காட்டுறீங்க??? நீங்க எல்லாரும் அதே இட்லி சாப்பிட்டு வளந்தவங்க தானே???

முக்கியமா அமெரிக்காவுல இருக்குற வரைக்கும் இந்தியாவ எந்த அளவுக்கு நக்கல் பண்ண முடியுமோ அந்த அளவுக்கு பண்ணிட்டு, உங்க குழந்தைங்களுக்கு ஒரு 10/12 வயசானவுடனே குடும்பத்தோட இந்தியாவுக்கு ஓடி வர்றீங்களே அது ஏன்??? வந்தது தான் வந்தீங்க, என்னமோ இதுக்கு முன்னாடி இந்தியாவுல வாழாதது மாதிரி ஏன் எதுக்கெடுத்தாலும் "U.S ல எல்லாம்", "when We were in US" ன்னு கதை விடுறீங்க???

பாரதிராஜா கிராமத்துல பிறந்திருந்தாலும் கௌதம் மேனன் படத்துல வர்ற மாதிரி வீட்ல கூட இங்கிலிஷ்ல பேசனும்ன்னு ஏன் அடம் பண்றீங்க?? அப்படியே பேசினாலும் இந்த "Awesome", "Sounds Good","Lovely" இதெல்லாம் இல்லாம உங்களால பேசவே முடியாதா????

நீங்க பண்ற அலம்பல்களை எல்லாம் இப்படியே சொல்லிகிட்டே போகலாம்....வேணாம்....வலிக்கிது.. நாங்களும் எவ்ளோ நாள் தான் வலிக்காத மாதிரியே நடிக்கிறது???? விட்டுடுங்க....நாங்க பாவம்..(நாங்க மட்டுமா??? உங்க அமெரிக்காவும் தான்...)

தி.மு.க - அ.தி.மு.க : என்ன வித்தியாசம்???

2009-07-14T10:55:00.004+05:30

இந்த வாரம் டிரெக்கிங் போன போது நண்பர் சொன்ன ஜோக் இது....(ஓகே..ஓகே...மொக்கை இது...)

நண்பர் : கடலை காட்டுல அ.தி.மு.க ஆட்கள் கடலை திருடி சாப்பிடுவதற்கும் தி.மு.க ஆட்கள் திருடி சாப்பிடுவதற்கும்
என்ன வித்தியாசம்????
நான் : ?????????????????????
நண்பர் : அ.தி.மு.க ஆட்கள் சாப்பிட்டுவிட்டு கடலை செடியை அங்கேயே அப்படியே போட்டுவிட்டு போய் விடுவார்கள்....
தி.மு.க ஆட்கள் சாப்பிட்டுவிட்டு கடலை செடியை மீண்டும் நட்டு வைத்துவிட்டு போவார்கள்....
நான் : அயோ சாமி....அமெரிக்கா வந்தும் இப்படி எல்லாம் என்னை கொல்றாங்களே......
(நிறைய பேருக்கு இந்த மொக்கை தெரிந்து இருக்கலாம்...எனக்கு போன வாரம் தான் Bad time....இது ஜோக் தான் சாமி.....வேற எந்த உள்குத்தும் இதுல இல்ல...)

~*~*~*~*~*~*~**~*~*~*~*~*~**~*~*~*~*~*~*~*~*

இன்னொரு மொக்கை......(உபயம் கடலை கதை சொன்ன அதே நண்பர்....)

நண்பர்: (மனைவியிடம்....ஒரு காரைக் காட்டி....) இந்த கார் முன்னாடி பின்னாடி ரெண்டு பக்கமும் போகும்...தெரியுமா????
மனைவி: அப்படியா???? எப்படிங்க அது முடியும்?? புது டெக்னிக் ஏதாவது வந்திருக்கா???
நண்பர்: இல்ல...இல்ல....அதுக்கு நீ ரிவேர்ஸ் கியர் போட்ட போதும்....
மனைவி: !@#%$&^%#^!%#&!%!@#^!&*

(அநியாயத்துக்கு அப்பாவியான மனைவி போல....நாமா இருந்தா "ரொம்ப பழைய மொக்கை....புதுசா ஏதாவது ட்ரை பண்ணுங்கப்பா"...)

~*~*~*~*~*~*~**~*~*~*~*~*~**~*~*~*~*~*~*~*~*

தமிழ் FM விரும்பிகளுக்கு ஒரு நற்செய்தி....
loka.fm - இந்த சைட்ல சூரியன், Radio City மற்றும் ஆஹா FM channels கேக்கலாம்...ஆனா 7am - 9pm தான் வொர்க் ஆகும்...ரேடியோல பாட்டு கேக்க ஆசை இருக்குறவங்க கேக்கலாம்...So கேளுங்க...கேளுங்க...கேட்டுகிட்டே இருங்க...என்ஜாய் மாடி...(ச்ச...) என்ஜாய் பண்ணுங்க...

~*~*~*~*~*~*~**~*~*~*~*~*~**~*~*~*~*~*~*~*~*

இங்கே வந்ததற்கு பிறகு புத்தகங்களை பார்க்கக்கூட இல்லை... இதோ இந்த வாரம் தான் நண்பரின் உதவியோடு சில புத்தகங்களை நூலகத்திலிருந்து எடுத்து வர முடிந்தது....(ஆனா எல்லாமே இங்கிலிபீசு நாவல் :-( நம்ம நேரம் அப்படி...) இங்கே நூலகத்தில் எத்தனை புத்தகங்களை வேண்டுமானாலும் எடுத்து வரலாம் (எல்லாத்தையும் படிப்பியான்னு கேள்வி கேக்க கூடாது)... நாம் கேட்கும் புத்தகம் இல்லை என்றால் அடுத்த நூலகத்திலிருந்து வரவழைத்துக் கொடுக்கின்றனர்...

சில கேள்விகள்....

2009-07-08T02:47:00.004+05:30

என்னையும் நம்பி(???) தொடர் பதிவுக்கு அழைத்த தமிழ்ப்பறவை அவர்களுக்கு நன்றி....இந்த கேள்விகளுக்கான பல சுவாரஸ்யமான பதில்களை படித்திருக்கிறேன்...அந்த அளவிற்கு இல்லை என்றாலும் என் பதில்கள் போர் அடிக்காமல் இருக்க வேண்டும்..(மக்கா...ரொம்ப சீன் போடாத......32 கேள்விக்கு பதில் சொல்ல இவ்ளோ படமா??? அடங்கு...)

மொக்கைக்கு பெயர் போன கயல் கொஞ்சம் சீரியஸ்ஆக பதில் சொன்னால் எப்படி இருக்கும்..அதனுடன் இலவச இணைப்பாக ஒரு மொக்கை பதிலும்...

1) உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா?
இதற்கான பதிலை ஒரு பதிவாகவே போடலாம் என நினைக்கிறேன்...எனக்கு இரண்டு பெயர்கள் உண்டு..இரண்டுமே அழகான தமிழ் பெயர்கள்...அப்பாவின் தமிழ் ஆர்வம் எனக்கு பெயராய் வெளிப்பட்டது.....

கயல்விழி - இது Official பெயர்...அலுவலகம், கல்லூரி என அனைத்து இடங்களிலும் கயல்விழி தான்..நல்ல தமிழ் பெயரை மக்கள் எப்படி கொலை செய்வார்கள் என்பது ஊர் அறிந்ததே...அதனால் விழி போய் இப்போது கயல் மட்டுமே...

வானதி - பொன்னியின் செல்வன் பாதிப்பில் அப்பா எனக்கு வைத்த முதல் பெயர் இது தான்...இன்று வரை வீட்டில், நெருங்கிய நண்பர்களிடத்தில் நான் வானதி தான்...

வலைப்பூ துவங்க வேண்டும் என்று நினைத்த போது இரண்டு பெயரையும் விட்டுக்கொடுக்க மனம் வராமல் இரண்டையும் வைத்துக்கொண்டேன்...(http://vaan-nathi.blogspot.com/)

அழகான தமிழ்ப் பெயர்...எப்படி பிடிக்காமல் போகும்???

(அடப்பாவி...உன் பெயர் உனக்கு பிடிக்குமான்னு கேட்டதுக்கு இவ்ளோ கதையா?? பிடிக்கும்/காதுன்னு ஒரே வார்த்தைல பதில் சொல்லி இருக்கலாமே....கஷ்டம்...உனக்கு இல்ல..படிக்கிறவங்களுக்கு...)

2) கடைசியா அழுதது எப்போது?
ஒரு 10 வருடங்களுக்கு முன்பு??? சரியா ஞாபகம் இல்லை...எனக்கு அழுவது பிடிக்காது...பெண்கள் அழக்கூடாதுன்னு நினைக்கிற ஆள் நான்...

(ஆமா.....சொல்ல வந்துட்டா பகுத்தறிவாதி...என்னா மெசேஜ் சொல்ல வர்ற இப்போ நீ???)

3) உங்களுக்கு உங்க கையெழுத்து பிடிக்குமா?

என் கையெழுத்து,signature இரண்டுமே எனக்கு பிடிக்கும்....தமிழ் வழிக்கல்வியால் வந்த பயன் என் கையெழுத்து...என் கையொப்பம் கொஞ்சம் உருது மொழியில் கிறுக்கியதுபோல் இருக்கும்....

(உனக்கு புடிச்சி என்ன பண்றது...படிக்கிறவங்களுக்கு தானே பிடிக்கணும்...உன் பேப்பர திருத்துன teacher கிட்ட கேக்க வேண்டிய கேள்வி இது...உன் signature - இது உன்கிட்ட Cheque வாங்குறவங்க கிட்ட கேக்கவேண்டிய கேள்வி...)

4) பிடித்த மதிய உணவு?

இட்லி, தோசை (with சாம்பார், தேங்காய் சட்னி, கொஞ்சம் இட்லி போடி...)...மதியம் காலை என்றெல்லாம் இல்லை ..24/7 நமக்கு பிடிச்ச உணவு இட்லி தோசை தான்....

(அநேகமா இந்த கேள்விக்கு மொக்கை பதில் தேவை இல்லை..ஒரிஜினல் பதிலே மொக்கை பதில் மாதிரி தான் இருக்கு...)

5) நீங்கள் வேறு யாராவதாக இருந்தால் உங்களோட நட்பு வச்சுக்குவீங்களா?

ஹ்ம்ம்....அவங்க அலைவரிசையைப் பொறுத்தது....எனக்கும் அவர்களுக்கும் அலைவரிசை ஒத்து வந்தால் (பெரும்பாலான நேரங்களில் ஒத்து வருவதில்லை.. ) நட்பு வைத்துக்கொள்வேன்..இல்லை என்றால் இல்லை தான்... :த

(நீ friendship வச்சிகிறது பிரச்சனை இல்ல...அவங்க உன்னை friend ன்னு சொல்லணும்...அது தான் கஷ்டம்...)

6) கடல்ல குளிக்கப் பிடிக்குமா? அருவியில குளிக்கப் பிடிக்குமா?

அருவி தான்....கடல் - தள்ளி நின்று பார்ப்பதில் தான் சுகம்...

(அத்தோட நிறுத்திக்கோ நீ...வேற எதுவும் சொல்லாத கயல்....மொக்கை போடுற இடத்துல ரசனைக்கு என்ன வேல???கெளம்பு...கெளம்பு...)

7) ஒருவரைப் பார்க்கும்போது முதலில் எதைக் கவனிப்பீர்கள்?

கண்கள்....
(முதல்ல அவங்க உன்னை பார்க்கணும்...அப்புறம் தான் நீ பார்ப்பதெல்லாம்..)

8) உங்களிடம் உங்களுக்குப் பிடித்த விசயம் என்ன? பிடிக்காத விசயம் என்ன?

பிடித்த : நிறைய இருக்கே...
பிடிக்காத : ஹ்ம்ம்...என்கிட்டே எனக்கு எல்லாமே பிடிக்கும் என்ற என் நினைப்பு தான் பிடிக்காத விஷயம்...

9)உங்கள் துணைவி கிட்டே உங்களுக்குப் பிடிச்ச/பிடிக்காத விஷயம்?
கேள்விக்கு நண்பர் தமிழ்ப்பறவை சொன்ன பதில்ல கொஞ்சம் காப்பி அடிக்கப்போகிறேன்...
கேள்வி கேட்ட புண்ணியவான் குடும்பஸ்தன் போல.. அதான் எங்கள மாதிரி பேச்சுலர்ஸ்க்கு / spinsters க்கு ஆப்சன் வைக்கலை.,. அதானால நானும் பதில் சொல்லாம எஸ்கேப்...

(இங்கேயும் காப்பியா?? பழக்கதோஷம்???? எப்படியோ பாஸ் பண்ணா சரி...)

10) இப்போ யார் பக்கத்துல இல்லாம போனதுக்கு வருந்துகிறீர்கள்?
அப்பா, அம்மா...
(உன் தொல்லை இல்லாம அவங்களாவது கொஞ்ச நாள் நிம்மதியா இருக்கட்டுமே...)

11) இதை எழுதும்போது என்ன நிறத்தில் ஆடை அணிந்துள்ளீர்கள்?
வெளிர் நீலம், சந்தன நிறம்...
(ஆமா...இந்த பதில்ல இருந்து என்ன தெரிஞ்சிக்க வராங்க?? அட விடு...Easy யான கேள்வி தானே...)

12) என்ன பார்த்து/கேட்டுக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள்?
பார்த்து: மானிட்டர் தான்....
கேட்டு: மாலை நேரம் மழைத்தூரும் காலம்....(ஆயிரத்தில் ஒருவன்...)
( வேற எதை பார்க்க முடியும்???...அந்த பாட்டு வந்த நாள்ல இருந்து அத தவிர வேற எந்த பாட்டையும் கேக்குறதில்ல நீ...அப்பா/அம்மா குடுக்குற பாட்டையும் சேர்த்து தான் சொல்லுறேன்...)

13) வர்ணப் பேனாவாக உங்களை மாற்றினால், என்ன நிறப் பேனாவாக மாற ஆசை?

கருப்பு...அந்த நிறத்தின் கம்பீரம்...
(மறுபடியும் காரணம் தெரியாத இன்னொரு Easy யான கேள்வி...கயல்...அநேகமா நீ டெஸ்ட்ல பாஸ் மார்க் வாங்கிடுவ...)

14) பிடித்த மணம்?

பிடித்த : நிறைய இருக்கு....மல்லிகை, காபி போடி, மாலை நேரத்தில் பசுமையான இடங்களில் வரும் வாசனை, மண் வாசனை,..........

பிடிக்காத : சர்க்கரை ஆலை அழுக்கின் வாசம்...

(சர்க்கரை ஆலை - பாத்தியா...அனுபவம் பேசுது...)

15) நீங்கள் அழைக்கப்போகும் பதிவர்களிடம் உங்களுக்குப் பிடித்த விஷயம்?
எனக்கு யாரை அழைப்பதென்று தெரியவில்லை...(காரணம் அனைவரும் எழுதியாகிவிட்டது...நானே கடைசி ஆளாகக் கூட இருக்கலாம்...)

16)உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவுகளில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு?
இதைப்படிக்கும் முன்பு வரை அனைத்தும் பிடிக்கும்...ஆனால் இப்போது அனைத்தையும் பின்னுக்குத்தள்ளி முன்னேறி விட்டது இந்தக்கதை....வாழ்த்துக்கள் நண்பரே...
(உருப்படியா ஒரு கேள்விக்கு பதில் எழுதிட்ட நீ...)

ஐயோஓஒ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! இன்னும் 16 கேள்வி இருக்கா??? இப்போவே கண்ணக்கட்டுதே....முடியல...எக்ஸாம் எழுதி சில பல வருஷம் ஆகிடுச்சி...

17) பிடித்த விளையாட்டு?

கிரிக்கெட், டென்னிஸ்...இப்படி எல்லாம் சொல்லனும்ன்னு ஆசை தான்....ஆனா நிஜமாவே எனக்கு பிடிச்சது என் சிறுவயது விளையாட்டுகள்..பல்லாங்குழி, ஏழாம் காய்..(இதற்கு என்ன பெயர்..மறந்துவிட்டது...), சரணா (உப்பெடுத்தல்..)...

(ஊர் பழக்கம் உன்னை விட்டு இன்னும் போகலையா??? 8000 மைல் தாண்டி வந்தும் )

18) கண்ணாடி அணிபவரா?

இல்லை...
(இப்படியே மானிடர் பார்த்தா சீகிரமே போட வேண்டி வரும்...)

19) எந்த மாதிரியான திரைப்படம் பிடிக்கும்?

செண்டிமெண்ட் இல்லாம இருக்குற படங்கள்...படம் பார்க்கப்போவதே சந்தோஷமாக இருக்கத்தான்...அங்கேயும் போய் அழுவதென்றால்...கஷ்டம்...

20) கடைசியாகப் பார்த்த படம்?

இங்கே போய் பாருங்க...என்ன படம் பார்த்தேன் என்று...

21) பிடித்த பருவ காலம் எது?
வருண பகவான் கண் திறக்கும் காலம்...(மழைக்காலம் - இதைத் தான் கொஞ்சம் வித்தியாசமாக சொல்லிப்பார்த்தேன்...சரி..விட்டுடுங்க..இனிமேல் சொல்ல மாட்டேன்..)
குளிர் காலம்...(மார்கழி...)

22) என்ன புத்தகம் படித்துக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள்?
இதோ இங்கே.....(சைடுல இருக்கும்...) hehehe

10 More Questions......

23) உங்கள் டெஸ்க்டாப்பில் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளைக்கு ஒருமுறை மாற்றுவீர்கள்?
தோணும்போதெல்லாம்...
(பொய் சொல்லாதே...வேலை இல்லாம வெட்டியா இருக்கும் போதெல்லாம்...ன்னு கரெக்டா சொல்லு...
அப்போ பதிவு எப்போ எழுதுவேன்னு யாரும் கேக்கக் கூடாது...)

24) பிடித்த சத்தம்? பிடிக்காத சத்தம்?

பிடித்த: இசை...(இசை எங்கே இருக்குன்னு கேள்வி கேட்டு வடிவேலு மாதிரி ஆக்கிடாதீங்க..), மௌனம்...
பிடிக்காத: முக்கியமா horn சத்தம், குழந்தையின் அழுகை...(குழந்தை அழும்போது அவன்/ள் அம்மாவின் மேல் எனக்கு வரும் கோபத்திற்கு அளவே இல்லை...)

25) வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக தொலைவு?
இப்போதிருக்கும் ஊர் தான்....(அனேகமாக 8500 மைல்கள் இருக்கலாம்..)
(இந்த மாதிரி கேள்வி கேட்டா பாஸ் பண்ண எவ்ளோ easy யா இருக்கும்...)

26) உங்களிடம் ஏதாவது தனித்திறமை இருக்கிறதா?
தெரியலையேப்பா....
(எதுவும் இல்லை ன்னு சொல்ல இப்படி ஒரு Build-up ??? திருந்தவே மாட்டியா நீ???)

27) உங்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்?

நிறைய இருக்கு....முடிந்தால் ஒரு தனி இடுகை...

(Idea கொடுத்த புண்ணியவான் யாராக இருந்தாலும் வாழ்க...)

28) உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?

என்னால் எதுவும் செய்ய முடியும் என்கிற எண்ணம்...(superiority complex ன்னு சொல்லலாமா??)
(நானே ஒரு பேய் தான்...எனக்குள்ள இன்னொரு பேயா???சான்ஸ் இல்ல...ஆமா பேய் சாத்தான் எல்லாம் ஒன்னு தானே...???)

30) எப்படி இருக்கணும்னு ஆசை?

இப்போது இருப்பது போலவே...
(என்னமோ பெரிய அறிவு ஜீவி மாதிரி சொல்லுற...)

31) கணவன் /மனைவி இல்லாமல் செய்ய விரும்பும் காரியம்?
இப்போதைக்கு கேள்விய சாய்ஸ் ல விடுகின்றேன்...

32) வாழ்வு பற்றி ஒரு வரியில் சொல்லுங்க.
ஒரு வரில எப்பிடி சொல்ல??? இதென்ன ஹைக்கூவா????
ஆனாலும் சொல்லுவேன்... வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே...

(ஏன் பாதிலேயே நிறுத்திட்ட??? வெற்றி நிச்சயம் உனக்கே....ன்னு colgate ad அப்படியே continue பண்ண வேண்டியது தானே..)

அப்பாடா...ஒரு வழியா எல்லா கேள்விக்கும் பதில் சொல்லிட்டேன்...பாஸ் பண்ணிட்டேனான்னு மகாஜனங்களே நீங்க தான் சொல்லணும்....
அநேகமா இது தான் என் மிகப்பெரிய பதிவு..... :)
கடைசியா ஒரு முறை நண்பர் தமிழ்ப்பறவைக்கு நன்றி....

The Proposal.....

2009-06-28T14:55:00.002+05:30

The Proposal - இந்த ஊருக்கு வந்த பிறகு நான் அரங்கில் பார்த்த முதல் படம்...1.30 மணி நேர படம் என்ற தைரியத்தில் தான் படம் பார்க்கவே சென்றேன்...(நம்ம English அறிவு மேல அவ்ளோ நம்பிக்கை...) எனக்கென்னமோ பெங்களூர் PVR அரங்கில் பார்ப்பது போல் தான் இருந்தது...

இதுல என்ன கொடுமைன்னா உள்ள எவனும் பேசவே இல்லை...சிரிக்காம, கமெண்ட் அடிக்காம, முக்கியமா விசில் அடிக்காம எப்படித் தான் படம் பார்க்குறது???கஷ்டம்டா சாமி...கூடை கூடையா பாப்கார்ன் சாப்பிடுறாங்க...அத தவிர வேற சத்தமே இல்ல...இதுக்கு எதுக்கு Theatre க்கு வரணும்??பேசாம வீட்லயே இருந்திருக்கலாம்...நல்ல வேளை...இவனுங்க படம் எல்லாம் 1.30 நேரம் தான் ஓடுது..அதனால நாம எஸ்கேப்...ஓகே...ஓகே...இப்போ கதைக்கு வரலாம்...

கதையும் அப்படி ஒன்றும் புதியது இல்லை....அமெரிக்காவின் பெரிய புத்தக அச்சகத்தின் தலைமை ஆசிரியராக இருக்கும் கனடா நாட்டைச் சேர்ந்த கதாநாயகி தனது விசா காலம் முடிந்ததால் நாட்டை விட்டு வெளியேற்றப்படுவதை தடுக்க தன் உதவியாளனை திருமணம் செய்துகொள்ள கட்டாயப்படுத்துகிறார்...தனக்கு ஆசிரியராக பதவி உயர்வு தரும் பட்சத்தில் திருமணம் செய்ய சம்மதம் என்கிறார் கதாநாயகனும்...

அரசாங்கத்திடம் தங்களையும் தங்கள் காதல், திருமணம் இரண்டையும் நிரூபிக்கும் பொருட்டு இருவரும் அலாஸ்க்காவில் உள்ள நாயகனின் வீட்டில் சில நாட்கள் தங்க நேரிடுகிறது....அங்கே ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொண்டு உண்மையாகவே விரும்புகிறார்கள்...நாயகி நாயகனின் பாட்டியும் அம்மாவும் அவளின் மேல் வைக்கும் அன்பினாலும் நாயகனின் மேல் உள்ள அன்பினாலும் திருமணத்தன்று அனைவரின் முன்பும் உண்மையைச் சொல்லிவிட்டு அங்கிருக்கும் அரசாங்க அதிகாரியுடன் நியூயார்க் செல்கிறாள் அங்கிருந்து கனடா செல்ல...

நாயகனின் பாட்டி இவர்களைச் சேர்த்து வைக்க உடல் நலமில்லாதது போல் நடித்து ஏர்போர்ட்டில் நாயகியை பார்க்க செல்கிறார்கள் குடும்பத்துடன்...(அட பாவிகளா...இந்த கொடுமையைத்தானடா நாங்க தமிழ் படத்துலயும் பாக்குறோம்...ஏர்போர்ட்லயாவது படத்த முடிப்பாங்கன்னு பாத்தா வழக்கம் போல Flight கிளம்பிடுச்சி...) பின் நாயகன் நாயகியைத்தேடி நியூயார்க் வர..அவளோ கனடா செல்ல அலுவலகத்திலிருந்து புறப்படுகிறாள்...தங்கள் அலுவலகத்திலேயே தன் காதலை அவளிடம் சொல்லி, அரசாங்கத்தின் கேள்விகளுக்கும் பதில் சொல்லி ஒரு சேர்கிறார்கள் இருவரும்...(அப்பாடா ஒரு வழியா படம் முடிஞ்சிடுச்சி...)

இந்தப்படம் பார்க்கும் பொது சில பல தமிழ் படங்களோட கதையெல்லாம் ஞாபகத்துக்கு வந்தது....மௌன ராகம் (டெல்லி காட்சிகள்...), யாரடி நீ மோகினி..(மொக்கை க்ளைமாக்ஸ்...), நிறைய படக்ங்களின் பாட்டி அம்மா செண்டிமெண்ட்...அட போங்கப்பா...

தந்தையர் தின வாழ்த்துக்கள்...(கொஞ்சம் தாமதமாக...)

2009-06-23T12:27:00.004+05:30

ஞாயிற்றுக் கிழமையே வந்திருக்க வேண்டிய பதிவு...இன்று தான் முழுவதும் முடிக்க முடிந்தது....

ஏனோ அன்னையர் தினத்தைக் கொண்டாடும் அளவிற்கு நம் மக்கள் தந்தையர் தினத்தைக் கொண்டாடுவது இல்லை...பல வீடுகளில் குழந்தைகளுக்கு அம்மாவிடம் இருக்கும் அந்த உரிமையும், நட்பும் அப்பாவிடம் இருப்பதில்லை...பொதுவாகவே அம்மாவை நல்ல ஒரு தோழியாக நினைத்து நாம் சொல்லும் விஷயங்களை அப்பாவிடம் சொல்லத் தயங்குகிறோம்....

இதற்கு முதல் காரணம் அம்மாவிடம் பழகி வளரும் நாம், அப்பாவை குருவாகவும் வழிகாட்டியாகவும் பார்த்து மட்டுமே வளர்கிறோம்...

இரண்டாவது காரணம் பொதுவாகவே நாம் பெண்களுக்கு அதுவும் தாய்க்கு தரும் முக்கியத்துவம்...

மூன்றாவது நம் ஊரில் பரவி இருக்கும்/இருந்த ஆணாதிக்க மனப்பான்மை.. சில/பல வருடங்களுக்கு முன்பு வரை குழந்தைகளை கொஞ்சிய, அவர்களை தூக்கி வளர்த்த அப்பாக்கள் மிகவும் குறைவு....பாசம் இருந்தாலும் வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாமல் இருந்தனர்..அதையும் தாண்டி "இது பெற்றவளின் கடமை" என்று வசனம் பேசிய பல அப்பாக்களும் இருந்தார்கள்...இன்று தாத்தாவாக இருக்கும் பலருக்கு இது புரியும்...

நல்ல வேளை..இப்போதெல்லாம் அப்படி இல்லை...தாய்க்கு இணையாக குழந்தைகளை அப்பாக்களும் கவனித்துக் கொள்வதைப் பார்க்க முடிகிறது....சமீப காலமாக அம்மாவை விட குழந்தைகள் அப்பாவுடன் தான் அதிக நெருக்கமாக இருக்கின்றன...

ஒருவேளை இன்னும் சில ஆண்டுகள் கழித்து நமது அடுத்த தலைமுறை மக்கள் அதாவது இப்போது அப்பாவுடன் அதிகம் இருக்கும் குழந்தைகள் தந்தையர் தினத்தை விரும்பிக் கொண்டாடுவார்கள் என நினைக்கிறேன்...

என்னைப் பொறுத்தவரை எங்கள் அப்பா, அம்மா இருவரும் தான் எனக்கு முதல் நண்பர்கள்...அவர்களிடம் நாங்கள் பேசாத விஷயங்கள் கிடையாது.... அப்பாவிடமிருந்து நான் கற்றவை ஏராளம்...(படிக்கும் பழக்கம் முதல் பாட்டு கேட்கும் பழக்கம் வரை...) இந்த முறை அவருக்கு என்னால் வாழ்த்து சொல்ல முடியவில்லை...நேரத்தையும் தூரத்தையும் காரணமாகச் சொல்ல மனது இடம் கொடுக்கவில்லை....அடுத்தமுறையாவது அவருடன் சேர்ந்து தந்தையர் தினத்தைக் கொண்டாட வேண்டும்....

அனைத்து அப்பாக்களுக்கும் தந்தையர் தின வாழ்த்துக்கள்...(கொஞ்சம் Late ஆய்டுச்சி...Sorry...)

சீன உணவகமும் அதிர்ஷ்ட பிஸ்கட்டும் ....

2009-06-18T12:10:00.003+05:30

என்ன தான் ஹாஸ்டல் சாப்பாடு சாப்பிட்டு அடிபட்டாலும் அம்மா சமைச்சாலே ஆயிரம் தப்பு கண்டுபுடிக்கிற ஆளுங்க நாம...எல்லாத்துக்கும் சேர்த்து வச்சாங்கல்ல ஆப்பு...

இப்போ சில நாட்களா எல்லா நாட்டு சாப்பாட்டுலயும் தப்பு கண்டுபுடிக்கிற அளவுக்கு வளந்துட்டோம்ல... சமீபத்துல ஒரு சீன ஹோட்டல்க்கு போனோம்...(என்ன சாப்பிட்டன்னு கேக்க கூடாது...ஏன்னா பசி ருசிய மட்டுமில்ல சாப்பாட்டு பேர கூட மறக்கச்செய்யும்...)

சாப்பிட்டு முடிச்சதும் நம்ம ஊர்ல பழமும் பீடாவும் வைக்கிற மாதிரி அங்கே அதிர்ஷ்ட பிஸ்கட் ("Fortune Cookies") வைப்பாங்க..(ஒரு கஷ்டத்துக்கு அப்புறம் ஒரு நல்லது மாதிரி)... அந்த பிஸ்கட் கூட , நமக்கு ஒரு அதிர்ஷ்ட வாசகமும் அதிர்ஷ்ட எண்களும் இருக்கும்...இது ஏன்னா "என்ன சாப்பாடுடா இதுன்னு" வருத்தப்படுறதுக்கு நேரம் கொடுக்காம கொஞ்ச நேரம் நம்மள சிரிக்க வைக்கவா இருக்கலாம்...

நான் முதல் தடவை போனப்போ "புதுசா செருப்பு வாங்கிக்கோ..." அப்படின்னு வந்தது...நான் Flight ல வந்தா என் அதிர்ஷ்டம் Rocket ல வந்திருக்கும் போல ன்னு மனச தேத்திகிட்டு வந்துட்டேன்...ரெண்டாவது முறை "உன் வாழ்க்கைல புது உறவு வரப்போகுது...நீ ஆசிர்வதிக்கப்பட்டவள்" ன்னு ஒரே டச்சிங்கா வந்தது....அது சரி...பிஸ்கட்ல அதிர்ஷ்ட பேப்பர் வைக்கிறவங்களுக்கு நம்ம நிலைமை தெரியவா போகுது??? சாப்பாடு தான் நல்லா இல்ல...இதாவது நல்லா இருக்கேன்னு வந்து சேர்ந்தாச்சு....

ஒரு விதத்துல இது கொஞ்சம் ஜாலியான விஷயம் தான்...நண்பர்களோட சாப்பிட போனா சாப்பிட்டு முடிச்சதும் யாருக்கு என்ன வந்திருக்குன்னு கொஞ்ச நேரம் பேசி ஒருத்தர ஒருத்தர் கலாய்ச்சிக்கலாம்....ஒரு 10 நிமிஷம் சந்தோஷமா போகும்...

கான்வென்ட்டும் காலை நேர ஸ்டடியும்....

2009-06-11T13:59:00.002+05:30

சின்ன வயசுல ஹாஸ்டல்ல இருந்த எல்லோருக்கும் இந்த கொடுமை கண்டிப்பா நடந்து இருக்கும்..அதுவும் கிறிஸ்டியன் ஹாஸ்டல்ன்னா கேக்கவே வேணாம்...காலங்காத்தால (சாரி...அர்த்த ராத்திரி...) 4.30௦ மணிக்கெல்லாம் எழுப்பிவிட்டு குளிர்/மழை/வெயில்ன்னு எல்லா காலத்துலயும் பச்ச தண்ணில குளிக்கச்சொல்லி சரியா 5.30௦ மணிக்கு Study Hall க்கு வரச்சொல்லிடுவாங்க...

வந்த முதல் நாளே நமக்கு இது தான் இடம்ன்னு வார்டன் அக்கா (மாமின்னு சொல்லி இருக்கலாமோ??) சொல்லிடுவாங்க...இதுல லேட்டா வந்தா "நான் இனிமேல் தாமதமாக வரமாட்டேன்" என Imposition வேறு எழுத வேண்டும்.... எல்லோரும் வந்ததும் ஒரு சின்ன Prayer..(ஒரு நாளைக்கு ஏறத்தாழ 10 Prayer இருக்கும்..முட்டி போட்டு முட்டி போட்டு விவேக் மாதிரி முட்டி சாமி ஆகிடுவோம்...)

Prayer முடிஞ்சதும் எல்லோரும் அமைதியா படிக்கணும்..(பாட புத்தகம் தான் பா...) சந்தேகம் கேக்கக்கூடாது...இடத்த விட்டு எழுந்திரிக்கக் கூடாதுன்னு சில பல கண்டிஷன் வேற இருக்கும்... நம்ம வார்டன் வெளில போனா நம்மள பாத்துக்க ஒரு சொம்பு வேற இருப்பா....வார்டன் பண்ற கொடுமைய விட அந்த சொம்பு போடுற படம் தாங்காது....

அட பசங்க ஹாஸ்டல்ன்னா யாரும் வரவே மாட்டாங்க...பொண்ணுங்கள பத்தி தான் நமக்கு நல்லா தெரியுமே...ஓவர் பருப்பா..ச்ச....பொறுப்பா இருப்பாங்க...5.30 க்கு வரச்சொன்னா 5.15 க்கே வந்து இம்சை பண்ணுங்க....முன்னாடியே வந்து சாமி எனக்கு நல்ல புத்திய கொடுன்னு ஸ்பெஷல் Prayer பண்றது....(இந்த மாதிரி பொண்ணுங்கள திருத்துப்பான்னு நாங்க தனியா ஒரு Prayer பண்ணுவோம்...அது வேற...)

இவ்ளோ கொடுமையும் இருந்தாலும் எங்கள மாதிரி தூங்குவதற்காகவே Strudy Hall க்கு வர்ற கூட்டமும் இருக்கும்... ஹாஸ்டல்க்கு வந்த முதல் நாளே பிளான் பண்ணி கடைசி வரிசைல இடம் போட்டுடுவோம் நாங்க....சரியா Prayer முடியும் போது என்ட்ரி கொடுப்போம்...அப்படிக்கா பதுங்கி புதுங்கி நம்ம இடத்துக்கு போய் செட்டில் ஆகிடுவோம்...வரும் போதே நல்ல மொத்தமான புத்தகமா பாத்து ஒரு ௩ புத்தகம் எடுத்துட்டு வந்துடுவோம்...ஒரு புத்தகம் படிக்கிற மாதிரி படம் காட்ட...மீதி ரெண்டு தூங்கும் போது கைக்கு வைக்க...:) study hour முடிஞ்சது தெரியாம கூட சில நாள் தூங்கி இருக்கோம்... ஆயிரம் தான் சொல்லுங்க...என்ன தான் ராத்திரில தூங்கினாலும் இப்படி study hall ல தூங்குற சுகமே தனி தான்...

எப்படி வேலை செய்கிறது நம் கடனட்டை...(Credit Card)

2009-06-09T12:02:00.001+05:30

பலருக்கு இது தெரிந்து இருக்கலாம்....தெரியாதவர்களுக்கு ஒரு சின்ன அறிமுகமாக இருக்கும் இந்த பதிவு....நம்மில் பலர் கடனட்டை(Credit Card) உபயோகித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்...அவற்றை கொண்டு நாம் பொருட்களை வாங்கும் போது என்னென்ன நடக்கிறது என்பதை சொல்லப்போகிறேன்...சில பல ஆங்கில வார்த்தைகளை அதிகமாக உபயோகப்படுத்த வேண்டி இருக்கும்...மன்னிக்க...

பொதுவாக நம் கடனட்டையுடன் தொடர்புடையவர்கள் யார் யார்...

1. கடனட்டையை அளிக்கும் வங்கி..அதாவது Issuing Bank..

2. அட்டையின் முதலாளி அதாவது நாம் - Credit Card Holder..

3. வர்த்தகர்கள் - Merchants

4. வர்த்தகர்களின் வங்கிகள்(நமது அட்டைகள் கடைகளில் Swipe செய்யப்படும் வங்கிகள்) - Merchant Banks

5. இறுதியாக Networks..கடனட்டைகளை வங்கிகளுக்கு கொடுக்கும் கம்பனிகள்...(Visa, Amex, Master Card..போன்றவை..) என்ன தான் வங்கிகள் நமக்கு அட்டைகளை கொடுத்தாலும், அவற்றை வங்கிகளுக்கு விற்பனை செய்பவர்கள், எந்த வங்கிக்கு எந்த எண் என முடிவு செய்பவர்கள் இவர்களே...இவர்களிடம் அனைத்து வங்கிகளைப்பற்றிய செய்திகளும் நம்மைப்பற்றிய குறிப்புகளும் இருக்கும்...ஒவ்வொரு முறை நாம் அட்டையை வர்த்தக கடைகளில் உபயோகப்படுத்தும் போதும் இவர்களின் Network வழியாகத்தான் நம்மைப்பற்றிய செய்திகள் சரிபார்க்கப்படுகின்றன...

சில செய்திகள் இவர்களாலும் சில செய்திகள் வங்கிகளாலும் சரிபார்க்கப்பட்ட பின்னரே நமது அட்டைகளுக்கான பில் நம் கைக்கு வரும்..அதனால் தான் பில் போடும் போது சிறிது நேரம் நாம் காக்கவைக்கப்படுகின்றோம்...

எப்படி வேலை செய்கிறது...
1. நாம் Credit Card ஐ Swipe செய்யும் போது முதலில் Visa/Amex இவர்களிடமும் பின் நம் அட்டைக்குரிய வங்கிகளிடமும் நம்மைப்பற்றிய தகவல்கள் (பெயர், அட்டையின் எண், பிறந்த எண், Credit Limit) போன்றவை சரி பார்க்கப்படுகின்றன...அனைத்தும் சரி என்றால் தான் பில் வரும்...

2. ஒவ்வொரு நாளின் இறுதியிலும் வர்த்தகர்கள் அன்று வந்த அனைத்து கடனட்டை பில்களையும் ஒன்று சேர்த்து அவர்களின் வங்கிகளுக்கு அனுப்பி வைப்பர்..

3. வர்த்தகர்களின் வங்கிகள் மீண்டும் ஒரு முறை விவரங்களை சரிபார்த்து, அவர்களுக்குரிய தொகையை கடனட்டையின் மூலதாரர்களான visa/amex/master card இவர்களிடமிருந்து பெற்று வர்த்தகர்களுக்கு அனுப்பி வைக்கின்றனர்..

4. இதற்கு பின் விசாவும், மாஸ்டர் கார்டும் கடனட்டையை நமக்களித்த வங்கியிடமிருந்து பணத்தை பெற்றுக்கொள்கின்றனர்...

5. அவர்களுக்குப் பணத்தை கொடுத்த பின் நம் வங்கிகள் நமக்கு பணத்தை செலுத்தச்சொல்லி பில் அனுப்புகின்றனர்...

இப்படித்தான் ஒவ்வொரு முறை நாம் அட்டையை உபயோகிக்கும் போதும் நடக்கும்....இதில் நம்மைத்தவிர அனைவருக்கும் நாம் செலுத்தும் பணத்தில் சில சதவிகிதம் செல்லும்...ஏனென்றால் அனைவரும் நாம் பணம் செலுத்தும் முன்பே நமக்கான தொகையை வர்த்தகர்களிடம் சேர்த்துவிடுகின்றனர்...

இந்த பதிவை எழுதி சில நாட்களாக அப்படியே வைத்திருந்தேன்...இது எந்த அளவுக்கு உபயோகமாக இருக்கும் என தெரியவில்லை...இருந்தாலும் இல்லை என்றாலும் சொல்லுங்கள் :)

என் தனிமையை சுமந்த அறை....

2009-06-06T12:41:00.003+05:30

ஏறத்தாழ இரண்டு ஆண்டுகளாக நான் இருந்த இந்த அறை தான் என் 14 வருட விடுதி வாழ்க்கையில் எனக்கு பிடித்த அறையாக இருந்துள்ளது......நான்கு நபர்கள் தாங்கும் இந்த இடத்தில் பல மாதங்கள் நான் மட்டுமே வாழ்ந்திருக்கிறேன்...என்னுடன் இந்த அறையில் 12 பேருக்கு மேல் தங்கிச் சென்றுள்ளனர்...வேலையின் காரணமாக யாரும் 2 மாதங்களுக்கு மேல் தங்கியது இல்லை...என் அறைக்கும் எனக்கும் இருந்த நெருக்கம் அதிகரிக்க இது கூட ஒரு காரணம்...

பல விடுதிகளில் தங்கி இருந்தாலும் இந்த அறைக்கும் எனக்குமான உறவு மற்றவைகளை விட அதிகம்...பல நாட்களில் என் மனநிலைக்கு ஏற்றவாறே என் அறையும் இருந்துள்ளது....என் தனிமையை அதிகம் ரசித்தது இந்த அறையில் தான்...நானும் என் புத்தகங்களும் மிகவும் பாதுகாப்பாக உணர்ந்தது இங்கு தான்...அம்மாவின் அருகிலிருக்கும் பாதுகாப்பை இங்கு நான் உணர்ந்திருக்கிறேன்...என்னிடம் எந்த மாற்றத்தையும் எதிர்பார்க்காமல் அப்படியே ஏற்றுக்கொண்ட பெருமை என் அறைக்கு உண்டு....

பலமுறை என்னை அவர்களுடன் வரச்சொல்லி தோழிகள் அழைத்தபோதும் இந்த அறையின் மீது எனக்கிருந்த ஈர்ப்பினாலேயே போகாமல் இருந்துள்ளேன்...எப்போதும் விடுதியை காலி செய்துவிட்டு வரும்போது மனதில் வீட்டைப்பற்றி இருக்கும் ஒரு வித மகிழ்ச்சி இந்த அறையை விட்டு வந்தபோது இல்லை...இப்போதும் என்னையும் என் தனிமையையும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு அறையை தான் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்...என்னோடு என் கனவுகளையும் சுமந்த பெங்களூர் அறை இங்கிருந்திருக்கக்கூடதா??

கன்னி மாடம் - சாண்டில்யன்...

2009-06-04T15:11:00.003+05:30

கன்னி மாடம் - கதையை விட என்னைக் கவர்ந்தது தலைப்பும் அதற்கான விளக்கமும் தான் (கன்னிமாடம் - கன்னிப் பெண்களுக்கான வீடு அல்லது கோட்டை...வயதான ஆண்களும் குழந்தைகளுமே செல்லக்கூடிய இடமாக அது இருக்கும்..) ...புத்தகத்தை படிக்கும் போது என் வலைப்பூவின் பெயரை "கன்னி மாடம்" என மாற்றி விடலாமா என்று நீண்ட நேரம் யோசித்தேன்...ஏற்கனவே நம் வலைப்பூ பக்கம் யாரும் வருவதில்லை..இதில் கன்னி மாடம் என பெயர் வைத்தால் வருவோரும் வராமல் போய்விட்டால் என்ன செய்வது என்பதாலேயே விட்டுவிட்டேன்.. :)
கடல் புறாவிற்கு பிறகு சாண்டில்யனின் புத்தகங்களை தேடித்தேடி படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்...கடல் புறா, யவன ராணி, ராஜ முத்திரை, ராஜ திலகம், பல்லவ திலகம், விலை ராணி வரிசையில் இப்போது கன்னி மாடம்...

தாயாதி சண்டையால் பிளவுபட்டிருந்த பாண்டிய நாட்டில் வலுக்கிறது இலங்கை மன்னனின் ஆதிக்கம்... அந்நிய மன்னனிடம் அடிமைபோல் இருக்கும் பாண்டியனிடமிருந்து தாய் நாட்டை காக்க விரும்பும் படைத்தலைவர்கள் பாண்டிய நாட்டின் வாரிசு உரிமை உள்ள அபராஜிதனிடம் பொறுப்பை ஏற்கச்சொல்லி வேண்டுகோள் வைப்பதில் துவங்குகிறது கன்னி மாடத்தின் கதை...முதலில் மறுக்கும் அபராஜிதன், சோழ படையின் துணை கொண்டு இலங்கை மன்னனை வெல்வதே கன்னி மாடத்தின் கதை...இடையில் கார்குழலியுடன் ஒரு காதல்...காதலனுக்காக கார்குழலி அவன் கைப்பற்றிக் கொடுத்த கன்னி மாடக்கோட்டையையே விட்டுத்தருவதுடன் முடிகிறது கன்னி மாடம்...

உரிமை இருந்தாலும் அரசுப் பொறுப்பை ஏற்க விரும்பாத படைத்தலைவனாய் அபராஜிதன்...சாண்டில்யனின் வழக்கமான படைத்தலைவன் கதாபாத்திரம்...கருணாகர பல்லவனுக்கு இணையாக இல்லை என்றாலும் வழக்கம் போல் அந்த பாத்திரத்திற்குரிய கம்பீரம் அதிகம்...காதலி கார்குழலியை கண்டு உருகும் போதும், கன்னி மாடத்தில் படைகளை நடத்தும் போதும், நண்பர்கள் மரணத்தை நினைத்து வருந்தும் போதும் சாண்டில்யனின் கதாநாயகன் கண்ணை விட்டு நகர்வதில்லை...

இந்த கதையில் எனக்கு அதிகம் பிடித்தது கார்குழலி என்ற பெயரும் அவளது கன்னி மாட கோட்டையும் தான்...அபராஜிதனுக்கு மருத்துவ உதவி செய்ய வரும் குழலி அவனை கண்டு காதல் வசப்படுவதும் அனேகமாக நிறைய கதைகளில் பார்த்திருப்போம்...யவன ராணியின் பிரும்மானந்தரைப்போல் இங்கும் ஒரு அடிகள் உண்டு... நாட்டு நலனுக்காகவும் கதாநாயகியின் நலனுக்காகவும் உதவ...

வழக்கத்திற்கு மாறாக இந்தக்கதையில் கதாப்பாத்திரங்களின் எண்ணிக்கை அதிகம். கார்குழலியை அரசியல் காரணங்களுக்காக பாண்டிய மன்னனுக்கு திருமணம் செய்விக்க விரும்பும் அவளது தந்தை...அவளுக்காக உதவும் அடிகள், பாண்டிய மன்னனின் சகோதரன், அவரது மகன், இலங்கை தண்ட நாயகன், அவனது மருமகள், இலங்கையின் மற்றுமொரு படைத்தலைவன், சோழ படைத்தலைவர்கள் என பலரின் பெயர்கள் மனதில் நிற்க வில்லை...

மொத்தத்தில் என்னைப்போல் வரலாற்று நாவல் படிக்கும் அன்பர்களுக்கு கண்டிப்பாக பிடிக்கும்...

கனவுகள் சுமந்த கண்கள்.....

2009-06-03T13:33:00.003+05:30

ஒரு வழியாக நானும் அகதியாகிவிட்டேன்...."அந்நிய மண்ணில் முதல் முறை" என எனக்கும் பயண அனுபவம் எழுதும் ஆசை இருந்தது....
நண்பர்களின் முகம் முன் வந்து முடிவை மாற்றி விட்டது... வலிக்காதது போல் நடிக்க இனியும் என்னால் முடியாது....வேண்டம் விபரீதம் என விட்டுவிட்டேன் எண்ணத்தை....ஆனாலும் "ஆடிய காலும் பாடிய வாயும் சும்மா இருக்காது" என்பது போல...இதோ சில Tidbits...

நான் ஊருக்கு கிளம்பிய நேரம் சரி இல்லை என நினைக்கிறேன்...சென்னை வந்து சேரும் வரை நல்ல மழை....பெட்டிகள் எல்லாம் நனைந்து மழை வாசத்துடன் பயணம்....

இந்த பயணப்போராட்டத்தில் கடந்த சில நாட்களாக கணினி பக்கமே செல்லவில்லை....So no Email/Blog/Orkut Updates....இன்று தான் மீண்டும்.....

ஏறத்தாழ 25 பேர் வந்திருந்து "உன்னாலே உன்னாலே" தனுஜா (Second heroine பேர் அது தானே...) போல் வழியனுப்பி வைத்தனர் என்னை....நிறைய பெருமை அவர்களுக்கெல்லாம்...

கனவுகள் சுமந்த கண்களையும், பிள்ளைப்பாசம் நிறைந்த பெற்றோரையும் அதிகம் பார்க்க முடிந்தது சென்னை விமான நிலையத்தில்....

பயணத்தில் படித்த புத்தகம் "Malgudi Days..." பலருக்கு பிடித்த பழைய சிறுகதை தொகுப்பு....

நிறைய தென்னிந்திய மொழி பேசும் மக்களை காண முடிந்தது விமானத்தில்....

வேலைக்கு வருவோரை விட வயதான பெரியவர்களின் பெட்டிகள் அதிகம் சோதிக்கப்பட்டன இந்திய உணவுப்பொருட்களுக்காக...

பல பேர் பேசும் இந்த ஊரைப்பற்றி நான் எதுவும் எழுதப்போவது இல்லை...முதலில் எழுதப் பிடிக்கவில்லை..இரண்டாவது இப்போது என் நோக்கமும் அதுவல்ல...எதிர்காலத்திற்காக வாழ்க்கையை தொலைத்த இந்தியர்களில் இனி நானும் ஒருத்தி.... :(

வரும்..ஆனா வராது...இப்போ வந்துடுச்சி...

2009-05-19T18:59:00.005+05:30

ரொம்ப நாளா "வரும் ஆனா வராது" Range ல இருந்த Onsite Travel ஒரு வழியா முடிவுக்கு வந்துடுச்சி...அநேகமா இந்த மாச கடைசில நம்மள US க்கு துரத்தி விட்டுடுவாங்கன்னு நினைக்கிறேன்....

ஊர விட்டு கிளம்புறேன்னு சொன்னதும் நம்ம பய புள்ளைங்களுக்கெல்லாம் ஒரே சந்தோசம்...(தலைநகரம் வடிவேலு மாதிரி நமக்கு அப்படி ஒரு மதிப்பு..) இதுல ஊருக்கு போய் அர்னால்ட கேட்டதா சொல்லுன்னு லந்து வேற...நானும் எவ்ளோ நேரம் தான் அழாத மாதிரியே நடிக்கிறது?? அவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்...அடுத்து அவங்க கேட்ட கேள்வி தமிழ் Books எப்பிடி படிப்ப..நியாயமான கேள்வி...என்ன தான் PDF ல படிச்சாலும் புத்தகம் படிக்கிற மாதிரி வருமா??? :(

ஊரு போய் சேர்ர வரைக்கும் வேற எதையும் நினைக்க முடியாத அளவுக்கு Process அப்படிங்குற பேர்ல மொக்கையா ஏதாவது சொல்லிகிட்டே இருப்பாங்க... "நான் ஊருக்கே போகல சாமி..என்னைய இத்தோட விட்டுடுங்கன்னு" கதறினாலும் தொடரும் இந்தக்கொடுமை...

அங்க போனதுக்கப்புறமாவது நிம்மதியா விடுவாங்கன்னா அதுவும் நடக்காது....இதுவரைக்கும் Mail ல டார்ச்சர் பண்ண ஆளுங்க எல்லோரும் ஒண்ணா சேர்ந்து நேர்ல டார்ச்சர் பண்ண வந்துடுவாங்க...நாமளும் ஆரம்பத்துல "Risk எல்லாம் எங்களுக்கு ரஸ்க் சாப்பிடுற மாதிரின்னு" Build-up கொடுப்போம்...அதுவே நமக்கு ஆப்பா வரும்ன்னு நினைக்காம....

புத்தகம் படிக்கிறது, நண்பர்கள் கிட்ட மொக்கை போடுறது, தம்பி கூட வம்படிக்கிறது இதெல்லாத்தையும் மறந்துட வேண்டியது தான்...அங்கே போனா நம்ம ஒரே சொத்து ஒரு பொட்டி...."விழி மூடும் போதும் நீதான்..கண் திறக்கும் போதும் உன் பிம்பம் தான்" அப்படின்னு தாமரை மாதிரி அதுக்கு கவிதையே எழுதலாம்...சாப்பிடும் போது..தூங்கும் போது, நடக்கும் போது..என கடைசி வரை கூட வருவது பொட்டி மட்டுமே....

போறதுக்கு முன்னாடியே இவ்ளோவும் தெரிஞ்சி இதெல்லாம் செய்யக்கூடாதுன்னு நெனச்சாலும் செய்யாம இருக்க முடியாது...."அதுக்குத்தானே வாங்குறீங்க துட்டு" அப்படின்னு Offshore ல இருந்து கமல் மாதிரி கேள்வி கேப்பாங்க...So Escape ஆக வழியே இல்ல...அவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்

(அப்பாடா...இன்னொரு மொக்கை பதிவு ரெடி....)

எல்லாம் தமிழுக்கு வந்த நேரம்...

2009-05-07T17:30:00.005+05:30

போனவாரம் ஊரே உழைப்பாளர் தினம் கொண்டாடினப்போ நாங்க வெள்ளைக்கார துரைங்களுக்கு சலாம் போட்டுட்டு இருந்தோம் ஆபிஸ்ல...Vacation போச்சேன்னு வருத்தப்படாம ஞாயற்றுக்கிழமை வழக்கம் போல வெளில சாப்பிடலாமேன்னு போனேன்..அது தான்..அங்கே தான் நடந்தது இந்த கொடுமை.....

ஆனந்த விகடன் புத்தகத்த வாங்கிட்டு அப்படியே சாப்பிட போய் இருக்கணும்..நான் தான் உணர்ச்சிவசப்பட்டு ICICI ATM Q ல நின்னேன்... ஆ.வி ல படம் பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ பக்கத்துல நின்ன ஒருத்தர்(ஒரு 55௦ வயசு இருக்கும்...நம்ம நேரம்...) பேச Start பண்ணாரு...இதோ அந்த உரையாடல்...

பெருசு: Are you reading Tamil??
நான்: Ya...
பெ: You know..i started learning tamil in 1960s..
நா: (மனதுக்குள்...கொய்யால....உனக்கு தமிழ் தெரியுமா...) ohh....
பெ: In those days aanantha vikadan will be too gud..have you heard about writer Maniyan, inthira paarththa saarathi...
நா: (மறுபடியும் மனதுக்குள்..ஆகா..அவனா நீ??? வசமா மாட்டிகிட்டியே கயல்..) ya..i knew them..
பெ: You know the novel "udal porul aananthi"??? nowadays Aanaththa Vikadan is too bad and the younsters are not interested in reading...
நா: (மனதுக்குள்..கடவுளே இந்த வரிசைய கொஞ்சம் வேகமா நகர்த்தேன்...) No..its not like that...The taste is changed...new generation ppl..
பெ: Even sujatha was not good...
நா: (அடப்பாவி...அவரையும் விடலையா நீ...) sorry..He was the writer for all generation ppl..he wrote for younster's taste..
(ஒரு வழியா Q நகர்ந்தது..இப்போ என் முன்னாடி ஒருத்தர் மட்டும் தான்..அடுத்தது நான்...ஏதாவது சொல்லியே ஆகணும்..இந்த மாதிரி ஆளுங்கள................)
நா: இவ்ளோ பேசறீங்களே நீங்க ஏன் என்கிட்ட தமிழ்ல பேசல??எங்களுக்கு எதுவும் தெரியாதுன்னு தயவுசெஞ்சி நினைக்காதீங்க...சரியா.. See if you are so much interested in Thamizh, why cant you talk to me in Thamizh??Please dont think that younsters dont know anything..may be we are not discussion those things with you ppl..ok...

எல்லாம் தமிழுக்கு வந்த நேரம்...

The Alchemist - By Paulo Coelho

2009-05-06T20:26:00.005+05:30

பல பேர் படித்த, பலருக்குப் பிடித்த புத்தகம்..புதிதாக சொல்வதற்கு என்னிடம் எதுவும் இல்லை...எப்படி இப்புத்தகத்திற்கு விமர்சனம் எழுதுவது கடினமோ அதைப்போல் அதை தமிழில் எழுத நினைப்பது அதை விட கடினம் (ஏன்னா நிறைய வார்த்தைகளுக்கு எனக்கு தமிழ்ல அர்த்தம் தெரியல..)...ஆனாலும் ஒரு சிறு முயற்சி(கொஞ்சம் கொடுமையா தான் இருக்கும்..).

இவ்வளவு வேகமாக(சீக்கிரமாகவும் கூட..) இதுவரை நான் எந்த ஆங்கில நாவலையும் படித்தது இல்லை..

ஸ்பெயினில் ஆடு மேய்க்கும் சிறுவனாக, பயணத்திலும் புது இடங்களை அறிந்து கொள்வதிலும் ஆர்வமாய் இருக்கும் ஒருவன், தன் ஆர்வத்தினால் அவன் பாதிரியாராகவேண்டும் என்ற தந்தையின் ஆசையைக்கூட விடுத்து தன் கனவை நோக்கி பயணம் செய்வதே கதை..

புத்தகங்களுடனும் தன் ஆடுகளுடனுமே அதிக நேரம் வாழும் அவனுக்கு எகிப்து பிரமிடுகளுக்கு அருகே ஒரு புதையல் இருப்பது போல் இரண்டு முறை கனவு வருகிறது...வியாபாரத்திற்காக அவன் வந்திருக்கும் ஊரில் உள்ள ஒரு வயதான மன்னன் அவனது கனவு பலிக்கும் என்றும் புதையல் இருக்கும் இடத்தை அறிந்துகொள்ள அவன் ஆடுகளில் பத்தில் ஒரு பங்கை தனக்கு தர வேண்டும் என்றும் கூறுகிறான்..அதன் படி கொடுத்துவிட்டு எகிப்த்தை நோக்கி பயணம் செய்கிறான் நாயகன்..

செல்லும் வழியில் தன் பணத்தை திருடனிடம் பறிகொடுக்கும் அவன், உணவிற்காகவும், மீண்டும் பணம் சேர்க்கவும் அங்கிருக்கும் ஒரு பளிங்கு(Crystal - பளிங்கு சரிதானே??) கடையில் வேலைக்கு சேருகிறான்...கடையின் முதலாளிக்கு பல வகையில் உதவி தனக்குத் தேவையான பணத்தை சேர்த்தவுடன் ஓராண்டுக்குப் பிறகு மீண்டும் ஸ்பெயின் சென்று ஆடு மேய்க்கும் தொழில் செய்ய விரும்பி பயணத்தை துவங்குகிறான்..

ஆனால் பின் மனம் மாறி ஸ்பெயின் செல்லாமல் எகிப்த்து செல்கிறான் பிரமிடுகளைத் தேடி..பாலைவனத்தில் தொடங்கும் அவன் பயணம் ஒரு பாலைவனச் சோலையில் சென்று நிற்கிறது...அங்கே தனது காதலியையும் தனக்கு உதவப்போகும் ஞானியையும்(Alchemist - தமிழ்ல என்ன அர்த்தம்??) சந்திக்கின்றான்.. பாலைவனத்தில் நடக்கும் போரினால் அவர்களது பயணம் அந்தச் சோலையிலேயே நிற்கிறது...

தான் சந்தித்த ஞானியுடன் தன் பயணத்தை பிரமிடுகளை நோக்கி தொடரும் அவனுக்கு அறிவுரை அளித்து உடன் வருகிறார் ஞானி...தன் மனம் சொல்லவதை கேட்டும், தன் கனவை நினைவாக்கும் முயற்சியிலும், பயணம் செய்யும் அவன் அதன் முடிவில் ஒரு ஞானியாக (Alchemist ஆக) மாறி இருக்கிறான்.. இறுதியில் புதையலை எடுத்தவுடன் தன் காதலியை நோக்கி மீண்டும் பயணிக்க அவன் தயாராவதுடன் முடிகிறது "The Alchemist".

சில சந்தேகங்கள்..:

1. அவ்வளவு சுலபமாக நம்மால் நம் கனவுகளை பின்தொடர முடியுமா?

2. இதயத்துடன் பேசுவதென்றால் என்ன?? இதயத்திற்கும் சேர்த்து மூளை தானே யோசிக்க வேண்டும்..(வெட்டியா இருந்தா இப்படி தான்..வில்லங்கமா யோசிக்க தோணும்..)

3. Optimism தவறு இல்லை..ஆனால் இந்தக் கதையில் அது கொஞ்சம் ஓவர்..

மொத்தத்தில் கற்பனை மிக அதிகம் இந்த ஆசிரியருக்கு... :)

நம்ம பசங்க...

2009-05-05T13:28:00.002+05:30

தலைப்ப பாத்துட்டு பசங்க படம் பத்தின பதிவுன்னு நம்ம்பி வந்தீங்கன்னா.. Sorry.. அப்படியே திரும்பி போகாதீங்க..வந்தது தான் வந்தீங்க பதிவ படிச்சிட்டு எதாவது சொல்லிட்டு போங்க..

பெங்களூர் பொண்ணுங்க பத்தி எல்லோருக்குமே நல்லா தெரியும்...நிறைய பதிவும் படிச்சாச்சு...ஆனா பசங்கள பத்தி?????அதுக்கு தான் இந்த பதிவு...ஒரு Jolly சர்வே!!!!!

*Pulsar/Apache அப்படின்னு 150CC 200 CC வண்டில கண்ணு மண்ணு தெரியாம வேஏஏஏகமா போறது..பின் Seatல பொண்ணு இருந்தா கேக்கவே வேணாம்(வாரம் ஒரு முறை பொண்ணுங்க மாறலாம்)....எந்த Speedல வண்டி போகுதுன்னே தெரியாம போக வேண்டியது..

*பகலோ ராத்திரியோ சூரியன் இருக்கோ இல்லையோ "Vaasan Eye Hospital"ல கண் ஆபரேஷன் பண்ண பெருசு மாதிரியே எப்பொ பாத்தாலும் ஒரு டப்பா Coolers..

*எந்த நிமிஷம் கழண்டு விழுமோன்னு பயமுறுத்துற மாதிரி ஒரு அழுக்கு Jeans..பொண்ணுங்களுக்கு போட்டியா இப்போ Tight T-Shirt வேற..(என்ன கொடுமை இது...சகிக்கல ....)

*ஆளு பாக்க அம்பி மாதிரி இருந்தாலும் ரெமோ மாதிரி படம் காட்டுறது..(பொண்ணுங்க பாவம்...)

*வார கடைசி வந்தா போதும்..Shopping Mall வாசல்ல Line கட்டி உட்கார்ந்து பொண்ணுங்களுக்கு மார்க் போடுறது..(புதுசா ஏதாவது Try பண்ணுங்க பா...)

*பாக்குறது Local படமா இருந்தாலும் பேச்சு எப்பவுமே Hollywood படம் பத்திதான்....

*கன்னட பட கதாநாயகன பார்த்த மாதிரி BMTC பஸ்ஸ பாக்குறது..

இதெல்லாம் போக வழக்கமா எல்லா ஊர் மக்களுக்கும் பொதுவான Mobile படம், பொண்ணுங்க கூட்டமா போனா Silence Create பண்ணுறது...தனியா போனா அவங்கள பாக்க வைக்க எதாவது லூசுத்தனமா செய்யிறது.... இப்படி சொல்லிகிட்டே போகலாம்...

மத்த மாநகரங்கள்ல எப்படின்னு மகா ஜனங்களே சொல்லுங்க...

BPO Sutra...

2009-05-04T15:47:00.001+05:30

"BPO Sutra" தொகுத்தது...Sudhindra Mokhasi - நம்ம மொழில 150 Call Center சிறுகதைகள். Call Center( ஆமா இதுக்கு தமிழ்ல என்ன பேரு??)ல நடந்த சின்ன சின்ன நிகழ்வுகள்...(சுவாரஸ்யமானன்னு போட ஆசை தான்...ஆனா முடியல..புக் அப்படி..) இதை வாங்கப்போகும்போதே "இதையா வாங்கப்போறன்னு" ஒரு லுக் விட்டா என் Friend..நான் தான் படிச்ச முதல் ரெண்டு குட்டி கதைகள் நல்லா இருந்ததால நம்பி வாங்கினேன்...ஆனா பய புள்ள நல்லா ஏமாத்திட்டாங்கப்பா... "அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமுதமும் நஞ்சு" கதை தான்.. 10 இல்ல 20௦ கதைகள் அப்படின்னா ஓகே..நல்லா இருந்திருக்கும்..சும்மா ஒரே மாதிரியான 150 கதைகள்..Bore அடிக்குது...இந்த புத்தகத்த முடிச்சே ஆகனும்ன்னு முடிவு பண்ணி இந்த Week-end படிக்க ஆரமிச்சா அது பாட்டுக்கு வளந்துகிட்டே இருக்கு...

அவங்க Customer(அதான்பா Callers..) கூட நடந்த நிகழ்வுகள், அவங்க Teamல நடந்த நிகழ்வுகள், Cab/Travelling நிகழ்வுகள் அப்படின்னு பிரிச்சி கொடுத்து இருக்காங்க...
Callers கூட நடந்த சில நிகழ்வுகள் உண்மையாவே நல்ல சுவாரஸ்யமா இருக்கு...ஒரு Sample...எங்கேயோ இருக்கும் ஒரு வயதான பாட்டி, தனக்கு உதவின ஒரு Call Center பொண்ணுக்கு கிறிஸ்மஸ் பரிசு அனுப்பி வைக்கிறாங்க...அதே போல ஒரு CSR கிட்ட தொடர்ந்து பேசின ஒரு ஆள் அவங்க ஜாதகம் கேக்குறது..இப்படி சில சுவையான அனுபவங்களை தந்துள்ளனர்.
ஆனா இதற்கு பிறகு வரும் கதைகள்..."அடப்பாவிகளா..இப்படியும் கூட நடக்குமா" என நம்மை யொசிக்க வைப்பனவாக உள்ளன..முதல் பாதியில் நமக்கு அவர்கள் மேல் எற்படும் நல்ல எண்ணம் இரண்டாம் மூன்றாம் பாதிகளில் நம்மை விட்டு சீக்கிரமே போய்விடுவது நிஜம்... அங்கு வேலை செய்யும் மக்களுக்கு வேண்டுமானால் இந்த புத்தகம் நன்றாக இருக்கலாம்...நமக்கு அல்ல...

மொத்தத்தில் புத்தகத்தை முடித்த போது தலைவலி வந்தது தான் மிச்சம் :(

கிராமங்கள் - சில இழப்புகள்......

2009-04-30T17:12:00.002+05:30

அமைதியான வாழ்வை விரும்பும் அனைவருக்கும் கிராமங்கள் ஒரு வரப்பிரசாதம்...ஆனால் நாம் வருங்காலத்திற்காக, வாழ்க்கையை தொலைத்தது கூட தெரியாமல் வெகுதூரம் வந்துவிட்டோம் கிராமங்களை விட்டு. அடுக்குமாடி குடியிருப்புகளும் அவசர வாழ்க்கையும் கிராமங்களையும் மனித உணர்வுகளையும் மறக்கடித்துவிட்டன.

பால்ய நண்பர்கள், ஒன்றுக்குள் ஒன்றாக இருந்த உறவுகள், திண்ணைப்பேச்சுக்கள், முற்றத்து வேப்பமரங்கள்,மரத்தடியின் கயிற்றுக் கட்டில்கள், முன்னிரவு விவாதங்கள், நண்பர்களுடன் சமைத்த கூட்டாஞ்சோறு, பொட்டு வண்டிகள், கோவில் திருவிழாக்கள், பாட்டிக்கதைகள், விடுமுறைக்கொண்டாட்டங்கள் என நாம் இழந்தது ஏராளம்...நாளைய தலைமுறைக்கு இவை வரலாற்றுப்பாடமாக இருந்தால் வியப்பில்லை...வெறுமையாக உள்ள பல கிராமங்களே இதற்கு ஆதாரம்...மண்வாசம் மறக்க முடியாத முந்தைய தலை முறையினரும், விவசாயமே தொழிலாக கொண்ட சிற்சில குடும்பங்களுமே இப்போது அங்கு வாசம் செய்கின்றன.

என்ன சுகம் கண்டோம் இந்த நகர வாழ்வில்..இடியே விழுந்தாலும் என்னவென்று கேக்காமல் இருக்கும் அடுத்த வீட்டு மனிதர்களையும், பணத்துக்காக இயங்கும் குழந்தைகள் காப்பகங்களையும், முதியோர் இல்லங்களையுமே நம்மால் சம்பாதிக்க முடிந்தது இந்த நகரத்தில். கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஓடி வந்த அடுத்த வீட்டு நண்பர்கள், ஊரே வந்து வாழ்த்தும் விசேஷம், அவசரத்திற்கு உதவும் அண்ணன்/தம்பிகள், என உறவுகளை மட்டுமல்ல உணர்வுகளையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இழந்துகொண்டிருக்கின்றோம்.

முன்னேற்றம் என்பது தவறல்ல...ஆனால் ஒன்றின் இழப்பில் எழும் மற்றது தவறல்லவா??? "என்னோடு வந்துவிடுங்கள்" என பெற்றோரை அழைக்காத பிள்ளைகள் இல்லை நாம்...அழைத்தவுடன் வரும் மண்வாசமற்ற மனநிலையிலும் அவர்கள் இல்லை...அப்படியே வந்தாலும் நகர வாழ்வை அவர்களால் ரசிக்கவோ அனுபவிக்கவோ இயலாதநிலையில் தான் இருக்கின்றார்கள்...கிராமங்களுக்கு உயிர் கொடுக்க, நம் முந்தைய தலைமுறையினரை மகிழ்விக்க வருடத்தில் சில நாட்கள் கிராமத்தில் வாசம் செய்யலாம் நாமும்..

பி.கு: இது ஒரு Message பதிவோ, அறிவுரை பதிவோ அல்ல..யாரும் இல்லாத என் ஊரின் தெருக்களையும், வௌவால்கள் வாசம் செய்யும் வீடுகளையும் பார்த்தவுடன் எனக்கு தோன்றிய எண்ணங்களே... :(

சில அற்ப சந்தோஷங்கள்...

2009-04-27T18:38:00.002+05:30

மழை, மழலை, இரவும் பகலும் சேரும் நேரத்து நடைப்பயிற்சி, அந்தி வெயில் (போதும்..போதும்...மேட்டருக்கு வாம்மா....) என எல்லோருக்கும் மகிழ்ச்சியளிக்கும் நிகழ்வுகள் பல...இதோ சில அற்பமான மகிழ்ச்சியளிக்கும் நிகழ்வுகள்...(அனுபவம் தான் சாமி..)

1. அதிசயமாக நாம் நிற்கும் வரிசை பக்கத்து வரிசையை விட வேகமாக நகரும் போது..

2. நாம் ஊருக்குப்போகாத நேரங்களில் "தமிழ்நாடு அரசுப்பேருந்து" நம்மைகடந்து செல்லும் போது...

3. நாம் சாலையை கடக்கும் நேரத்தில் சிவப்பு விளக்கால் வண்டிகள் நிற்கும் போது.. அல்லது நாம் வண்டியில் வரும் போது பச்சை விளக்கேரிந்தால்...

4. QA team கண்டுபிடித்த Defect தவறு என முடிவாகி Cancel ஆகும் போது...
5. எங்கேயோ பாடும் ஒலிபெருக்கியில் நமக்கு பிடித்த பாடல் போடும் போது...

6. தூக்கமும் அடுத்த நாள் அலுவலகமும் கண்ணில் நிற்கும், இரவு நேரப்பெருந்து பயணத்தில் மொக்கை படம் ஓடும் DVD Player ஓடாமல் போகும் போது...

7. நமக்கு முன்னால் செல்லும் வண்டியை/முகம் தெரியாத மனிதனை Over take செய்யும் போது...

8. எதிர்பாராத நேரத்தில் எதிர்பார்த்த அன்பர்கள் நம் வலைப்பூவில் பதில் சொல்லும் போது...

அற்பமாக இருந்தாலும் நம்மை மகிழ்ச்சியாக வைத்திருப்பது இதைப்போன்ற சிற்சில நிகழ்வுகளே...

இப்படி ஏதாவது உங்களுக்கும் இருந்தால் சொல்லுங்களேன்... :P

திருந்தவே மாட்டீங்களா??????????

2009-04-24T19:09:00.002+05:30

எவ்ளோ நாளைக்கு தான் நாங்க இந்த கொடுமை எல்லாம் அனுபவிக்கிறது?? நீங்க எல்லாம் திருந்தவே மாட்டீங்களா மக்களே??? எப்போ பாரு இதே வேலையா போச்சு..."Why Blood Same Blood" கதை தான் எங்க எல்லோருக்கும்...(பதட்ட படாதீங்க பா...ச்சும்மா ஒரு Hype தான்...இதோ வந்துட்டேன் மேட்டருக்கு..)

அது எப்பிடி பசங்களா எதிர்ல வர்ற அழகான பொண்ணுங்க மட்டும் உங்களையே பாக்குற மாதிரி Build-up கொடுக்குறீங்க??? இதுவே opposite ல ஒரு சுமாரான பொண்ணு வந்தா ஏதோ தீண்டத்தகாதவங்கள பாக்குற மாதிரி ஒரு லுக்...(நம்ம ஆளு பாக்க சிங்கார வேலன் வடிவேலு மாதிரி இருப்பாருங்கறது வேற விஷயம்...)

இதுல கல்யாணம் ஆகாத ஆளுங்களை விட, இந்த கல்யாணம் ஆன பெருசுங்க பண்ற கூத்து இருக்கே...அப்பா....முடியல...இவங்களுக்கு ஆத்துகாரம்மாவ தவிர மீதி இருக்குற பொண்ணுங்க எல்லோரும் ஐஸ்வர்யா ராய் தான்..அசின் தான்...அது எப்பிடிப்பா வீட்ல எவ்ளோ மொக்கை வாங்கினாலும் வெளில அழகா Image Maintain பண்றீங்க??

காலைல சாப்பிட்ட சாப்பாடு ஞாபகம் இல்லன்னாலும் அடுத்த Project ல இருக்குற பொண்ணு முதல் வாரம் என்ன Dress போட்டிருந்தான்னு கேட்டா கரெக்டா சொல்லிடுறீங்க???

Project ல கூட database இவ்ளோ up to date ஆக இருக்காது...ஆனா நீங்க மட்டும் எப்பிடிப்பா Company ல இருக்குற அத்தனை பொண்ணுங்களையும் உங்க Databaseல அப்டேட் பண்ணறீங்க???

இதெல்லாம் நானும் கேக்க கூடாதுன்னு தான் இவ்ளோ நாள் பொறுமையா இருந்தேன்....ஆனாலும் இந்த பசங்க அழும்பு தாங்கல பா...( இன்னும் நிறைய இருக்கு...இப்போ வேணாம்...அப்புறம் நானும் இந்த பத்து கேள்விகள் பதிவுல மாட்டிக்குவேன்.. :P )

தமிழும் தமிழ்ரோஜாவும் .....

2009-04-22T20:29:00.004+05:30

1. அழகான தமிழ் பெயர்கள் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்த பொது வைரமுத்துவின் தண்ணீர் தேச நாயகன், நாயகி பெயரும் அதில் வந்தது...கலை வண்ணன் - தமிழ் பெயர் தான்..தமிழ்ரோஜாவில் தமிழ் மட்டும் தான் தமிழ்...ரோஜா??? அப்படியானால் ரோஜாவிற்கு தமிழில் என்ன பெயர்?? (ரோசா, R.K. செல்வமணியை கேளுங்க அப்படி எல்லாம் சொல்லக்கூடாது...) யாராவது தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்...:)

2. இந்த கேள்வி வந்தது என் அப்பாவிடம் இருந்து...ஆதி மனிதன் எப்போது கடவுளை நம்ப துவங்கினான்?? - இதற்கு என் பதில் -மழை, தீ(அந்த தீ இல்லப்பா..) போன்ற தன்னை மீறிய சக்திகளை அவன் பார்க்க நேர்ந்த போது..அனால் உருவ வழிபாடு எப்படி வந்தது?? சைவம், வைஷ்ணவம் என்ற பிரிவுகள் எப்படி தோன்றின...

3. தோழிகளுடன் அயன் படம் இரண்டாம் முறை பார்க்கச்சென்றேன்..(இப்படி சும்மா இருந்தவளை சூர்யா படம் பார்க்க கூப்பிட்டுவிட்டு அப்புறம் சூர்யா புராணம் பாடுகிறேன் என்று சில பல திட்டுகள் வேறு..ஹ்ம்ம்...) அந்த படத்தில் DVD வாங்க வரும் இயக்குனர் எழுத்தாளர் சுரேஷ் (OR) பாலா??

பி.கு: இவ்ளோ வெட்டியாவா இருக்க நீ அப்படின்னு கேக்காதீங்க...ஆமா..வெட்டியா தான் இருக்கேன். :P

நாளைக்கு எங்க ஊர்ல ஆபீஸ் லீவுங்கோ!!!!!!!!!!!!!

2009-04-22T19:00:00.002+05:30

நாளைக்கு எங்க ஊர்ல ஆபீஸ் லீவுங்கோ!!!!!!!!!!!!! ஓட்டுப்பதிவு நடக்க போகுதுல்ல...(என்னமோ இந்த ஊர்ல இருக்குறவங்க எல்லோரும் ஓட்டு போட போற மாதிரி...) வழக்கம் போல நம்ம படிச்ச மக்கள் எல்லோரும் "Election waste.." எல்லோரும் கெட்டவங்க..வேல இருக்கு...இதெல்லாம் சொல்லி ஓட்டு போட போறது இல்ல...பல பேர் இந்நேரம் வெள்ளிகிழமையும் சேர்த்து லீவ் எடுத்துட்டு ஊரு சுத்த போய் இருக்கலாம்..

இவங்களுக்கெல்லாம் ஒரு நாள் லீவ் விட்டு அரசு தன் கடமையை செவ்வனே நிறைவேற்றி உள்ளது....

என்ன இந்த Election பயத்துல நாளைக்கு வெளில போக முடியாது...பேசாம கடல் புறாவையும் கருணாகர பல்லவனையும் படிச்சிட்டு இருக்க வேண்டியது தான்...

தமிழை யாராவது இவரிடமிருந்து காப்பாற்றுங்கள்....

2009-04-16T20:54:00.002+05:30

மரியாதை படத்தின் "இன்பமே உந்தன் பேர் பெண்மையோ" பாடலை Trailer-ரில் ராஜ் டிவி புண்ணியத்தில் (:P) (ராஜ் டிவி-யில் இப்போதெல்லாம் அதைத்தவிர வேறு எதுவும் வராதவாறு பார்த்துக்கொள்கின்றனர்..) கேட்க நேர்ந்தது,,,அயோ கொடுமைடா சாமி...இன்னும் எத்தனை ஆண்டுகளுக்கு தான் உதித் நாராயண் இப்படி தமிழை கடித்து துப்புவாரோ தெரியவில்லை....இவர் வாயில் மாட்டி தமிழ் படும் பாடு இருக்கிறதே...(இப்படியே இன்னும் சில பாடல்களை பாடினால் தமிழ் மெல்ல சாகாது...தற்கொலையே செய்துகொள்ளும்..)

இவர் பாடினால் பாடல் ஹிட் என்பதாலோ என்னமோ ஒரு இசையமைப்பாளரும், பாடலாசிரியரும் இவரின் தவறுகளை திருத்துவது இல்லை...தமிழ் தெரியாத பல பாடகர்கள் காலப்போக்கில் தமிழ் கற்று அழகாக பாடவில்லையா?? (SPB முதல் ...)

இசையமைப்பாளருக்கு இசை முக்கியம்....ஆனால் பாடலாசிரியர்கள் எப்படி இதை ஏற்றுக்கொள்கின்றனர்?? புரியாத புதிர்....

Trailerரின் முடிவில் ஒன்று மட்டும் புரிந்தது...உதித் நாராயணின் தமிழை விட கேப்டன் விஜயகாந்தின் தமில் ச்ச,,தமிழ் Superrrrrrrrr..........

நாங்களும் நல்லது சொல்லுவோம்ல்ல..(காப்பியடிச்சாவது....)

2009-04-16T17:46:00.001+05:30

தோழி அனிதா அனுப்பிய மின்னஞ்சலில் இருந்து....

1) Avoid these tablets they are very dangerous

* D cold
* Vicks action- 500
* Actified
* Coldarin
* Cosome
* Nice
* Nimulid
* Cetrizet-D

They contain Phenyl- Propanol -Amide PPA. Which Causes strokes, and thesetablets are banned in U.S.

2) Cotton Ear Buds....
Please do not show sympathy to people selling buds on roadside or at Signals...... Just wanted to warn you people not to buy those packs of ear buds you get at the roadside. It ' s made from cotton that has already been used in hospitals.. They take all the dirty, blood and pus filled cotton, wash it, bleach it and use it to make ear buds. So, unless you want to become the first person in the world to get Herpes Zoster Oticus (a viral infection of the inner, middle, and external ear) of the ear and that too from a cotton bud, DON ' T BUY THEM!

3) Don ' t put your mobile closer to your ears until the recipient answers,Because directly after dialing, the mobile phone would use it ' s maximum signaling power, which is: 2watts = 33dbi.Please Be Careful. Please use left ear while using cell (mobile), because if you use the right one it may affect brain directly. This is a true fact from Apollo medical team.

Thanks Anitha.... :)

கொஞ்சம் உருப்படியான பதிவாக இருக்குமென்று நம்புகிறேன்.....

P.S I Love You

2009-03-25T19:04:00.006+05:30

P.S I love you - 500 பக்கங்களில் நான் படித்த முதல் ஆங்கில நாவல். சில மாதங்களுக்கு முன் வாங்கிய இந்த புத்தகம் நீண்ட நாட்களாக என் அறையில் தூங்கிக்கொண்டிருந்தது.(என் ஆங்கில மொழி அறிவின் மீது எனக்கிருந்த நம்பிக்கை தான்...) தூக்கம் வராத ஒரு பின்னிரவில் படித்தே தீருவது என்ற முடிவில் (தூக்கம் வருமே என்ற நப்பாசையில்..) படிக்கத்துவங்கினேன்.
புற்றுநோயால் இறந்த தன் காதல் கணவனின்(Gerry) நினைவுகளுடன் போராடும் ஒரு பெண்(Holly), தன் கணவன் தனக்காகவிட்டுச்செல்லும் குறிப்புகளால் எப்படி ஒரு புது வாழ்க்கைக்கு திரும்புகிறாள் என்பது தான் கதை. பிப்ரவரி மாதத்தில் இறக்கும் அவன் மாதத்திற்கு ஒன்றாக 10 குறிப்புகளை விட்டுச்செல்கிறான். சில குறிப்புகள் அவளை மகிழ்விக்கின்றன. சில குறிப்புகள் அவளை ஒரு புது வாழ்க்கைக்கு அழைத்து செல்கின்றன.
கணவனது குறிப்புகளுடன் அவள் நண்பர்களும், குடும்பமும் அவளுக்கு தரும் உற்சாகமும் ஆதரவும் அவளை எப்படி அந்த சம்பவத்திலிருந்து மீட்டெடுத்தன என்பதை ஆசிரியர் சொல்லி இருக்கும் விதம் புதிது இல்லை என்றாலும் சுவையாகவே உள்ளது. (ஆண்களுக்கு இந்த நாவல் பிடிப்பது கொஞ்சம் சிரமமே..ஆனால் பெண்களுக்கு நிச்சயம் பிடிக்கும்..) தன் கணவனைப்பற்றி பேசும் பொது அழுவதா சிரிப்பதா என்று தனக்கு தெரியவில்லை என்று Holly தன் தோழியிடம் சொல்லும் பொது, அவளது குழப்பம் நிஜமே என்று தோன்றுகிறது. ஆங்காங்கே இருக்கும் நகைச்சுவை நம்மை sentiment ஆக யோசிக்க விடாமல் பார்த்துக்கொள்கிறது.
பி.கு: இந்த நாவல் இதே பெயரில் திரைப்படமாக வந்திருக்கிறது. ஆனால் நாவலை அப்படியே படமாக்கி இருந்தால் கண்டிப்பாக படம் slow and sentiment ஆக தான் இருக்கும். DVD கிடைத்தால் பார்க்க வேண்டும்.

கொஞ்சம் ( நிறைய ) மொக்கை... சும்மா டைம் பாஸ் மச்சி ...

2009-02-09T21:38:00.004+05:30

உருப்படியாக ஏதாவது எழுதலாம் என நினைத்தபோது தோன்றியவைகளும் அதனுடன் இலவச இணைப்பாக வந்த சில மொக்கைகளும்...(matter கம்மி...மொக்கை தான் அதிகம்..பழக்க தோஷம்..)

சில பல மாதங்கள் ஆகின்றன ஒரு நல்ல பதிவு எழுதி (நீயெல்லாம் எழுதலைன்னு யார் கேட்டா???).... இடைப்பட்ட காலங்களில் வலைப்பூவை அழித்துவிடலாம் என்று கூட நினைத்தேன்...விளையாட்டாக துவங்கப்பட்ட பக்கம் இது (ஆமா வெட்டியா இருந்தப்போ start பண்ணதுன்னு தெளிவா சொல்ல வேண்டியது தானே..)...அழிக்கவும் மனது வரவில்லை..எழுதவும் தோணவில்லை..(அடியே "தோணாமல்" இல்ல.."எழுத தெரியாம" OK?? இதுக்கு நம்ம ஸ்டைல் ல ஒரு சின்ன comparison: "QA கிட்ட மாட்டின code மாதிரி...production க்கும் போகாம...Development க்கும் திரும்பி வராம..." எப்பிடி??? ) வாசிப்பதில் இருக்கும் ஆர்வம் எழுதுவதில் இல்லை..(என்னமோ படிகிறதுல மட்டும் சூரப்புலி மாதிரி..அதுலையும் தான் 0..எதுக்கு பெருசா சீன்...) இப்போது கூட எதைப்பற்றி எழுதுவது என்ற சிந்தனையே இல்லாமல்தான் எழுதிக்கொண்டு இருக்கிறேன். (அட பாவி...அதுவே தெரியாம தான் இப்படி மொக்கை போடுறியா???) வாரம் ஒரு பதிவு எழுத வேண்டும் என்று புதுவருட உறுதிமொழி எடுத்திருக்கலாமோ என இப்போது தோன்றுகிறது...(என்னமோ எடுத்தா மட்டும் கடைபிடிக்க போற மாதிரி..) கடந்த சில மாதங்களாக வேலை பளு அதிகம்..(கழுதைக்கு வாழ்க்கைப்பட்டு உதைக்கு பயந்தால் எப்பிடி??) வேலை குறைவான நாட்களிலும் நண்பர்களுடன் அரட்டை(அந்த பசங்கள கேட்டுப்பாரு..அது அரட்டை இல்ல..மொக்கை...), வாசிக்க சில புத்தகங்கள் என நேரத்தை செலவு செய்ய ஏதாவது ஒரு வழி....(ஆக நீ எழுத மாட்ட அப்படி தானே???) நண்பர்கள் வட்டம் பெரிதாகிவிட்டது...எப்போதும் அரட்டை..எங்கு பார்த்தாலும் மொக்கை என வாழ்க்கை மிக மகிழ்ச்சியாகவே செல்கிறது... தனிமையில் இருந்த போது எழுத நேரம் அதிகம் இருக்கும்...இப்போதெல்லாம் தனிமையில் இருப்பது குறைந்துவிட்டது. அப்படியே நேரம் கிடைத்தாலும் படிக்க...நாட்குறிப்பு எழுத என அதற்கும் அட்டவணை உள்ளது...மொத்தத்தில் எழுதுவது குறைந்த போதிலும் சந்தோஷம் குறையவில்லை...அதற்காக எழுதுவதையும் விடுவதற்கில்லை....தன் முயற்சியில் சற்றும் மனம் தளராத விக்கிரமாதித்தன் போல் நானும் எழுதுவேன்...(ஐயோ படிக்கிறவங்க பாவம்....கடவுள் தான் காப்பாத்தனும் ... நீயும் matter இல்லாமலே ஒரு பதிவ போட்டுட்ட...)

இந்தியாவின் இன்றைய பொருளாதாரம் - ஒரு புலம்பல்...

2008-12-30T18:16:00.000+05:30

**தமிழகத்தின் டாஸ்மாக்கில்
தண்ணியடித்து தள்ளாடித்திரியும்
குடிமகனின் நிலை தான்
இந்தியாவின்
இன்றைய பொருளாதார நிலையும்....

**பங்குச்சந்தையின் புள்ளிகளும்
பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் முதலீடும்
ஏற்படுத்திய பாதிப்பை
பட்டினிச்சாவும்
பாமரனின் துயரமும் ஏற்படுத்தவில்லை.....

**இன்று
அமெரிக்காவை தாக்கிய
பொருளாதார புயல்
நாளை
இந்தியாவில்
கரையைக் கடப்பதற்காண முன்னோட்டம் தான்
அங்கே மூடப்பட்ட நிறுவனங்களுக்கு
நம் அரசியல்(வியா)வாதிகள்
இங்கு விரிக்கும் பட்டுக்கம்பளம்...

**அமெரிக்காவிற்கும், அம்பானிகளுக்கும்
இந்தியாவை அடிமை சாசனம் எழுதித்தரும்
நம் அரசாங்கத்திடம்
இதைத்தவிர
வேறு எதை எதிர்பார்க்க முடியும்?????

**இந்நிலை தொடர்ந்தால்
மென்பொருள் துறையினரும்
மெத்தப்படித்த மேன்மக்களும்
ஆதி தொழிலாம் விவசாயத்திற்கு
வரப்போகும் காலம் வரலாம் விரைவில்....

**இன்றைய நிலையில்
நாம் தேடுவது
மக்கள் நலம் விரும்பும் அரசையும்
தன்னலமில்லா அரசியல்வாதிகளையுமே.....

இழப்பு

2008-11-21T18:31:00.000+05:30

என் ப‌ள்ளி கால‌ங்க‌ளின்
சித்திரைக‌ளை எல்லாம்
வ‌ச‌ந்த‌கால‌மாக்கிய‌து
தேவதை உன் வ‌ர‌வு தான்...
உன் க‌ல்லூரி வாச‌ம்
என் வ‌ச‌ந்த‌த்தை
எடுத்துச் சென்ற‌தில்
இழ‌ப்பு என‌க்கும் என் சித்திரைக்கும்....

தேவதூதன்

2008-11-21T18:28:00.000+05:30

தேவதை உன் வருகையை
எனக்கு உணர்த்தும்
உன் கொலுசொலிகள் தான்
என் தேவதூதன்....

என் முதல் புகைப்படக்கலை அனுபவம்...

2008-10-30T20:49:00.004+05:30

புத்தகங்கள் படிப்பதில் இருந்த ஆர்வம் எனக்கு புகைப்படக்கலையில் இருந்ததில்லை. அந்த ஆர்வத்தை தூண்டின ஆதவன் மறையும் இந்த காட்சிகளும், எங்கள் வீட்டு தோட்டத்தில் இருந்த இந்த மஞ்சள் பூக்கள். சில பூக்கள் நிலவை பார்த்த நேரத்திலும் சில பூக்கள் ஆதவனைத் தரிசித்த நேரத்திலும் எடுக்கப்பட்டவை இந்த படங்கள்.

நெய்வேலி புத்தக கண்காட்சி - 2008

2008-08-14T18:08:00.000+05:30

இது தான் என் முதல் புத்தக கண்காட்சி அனுபவம். இதுவரை எனக்கு தேவையான தமிழ்ப் புத்தகங்களை திருச்சி மாநகரில் உள்ள அகஸ்தியர் மற்றும் சிந்தாமணி புத்தக நிலையங்களும் , சென்னையின் புதிய புத்தக உலகமுமே அளித்திருக்கின்றன. இப்போதெல்லாம் தமிழ் நாட்டின் இந்த இரு பெரும் நகரங்களுக்கு செல்லும் வாய்ப்பு மிகவும் குறைந்து விட்டதால் நண்பர் ஒருவர் அறிமுகப்படுத்திய anyindian இணையதளத்திலேயே வாங்குகிறேன்.

இந்த முறை எப்படியும் கண்காட்சிக்குப் போயே தீருவது என முடிவெடுத்ததால் வெள்ளிக்கிழமையே பெங்களூரிலிருந்து பயணத்தை துவக்கினேன் சொந்த ஊரை நோக்கி...சனிக்கிழமை மாலை தம்பி அருளின் அருளுடன் கண்காட்சி திடலுக்கு சென்ற என்னை பிரம்மிக்க வைத்தது அங்கிருந்த மக்கள் வெள்ளம். மாலை 7 மணிக்கு உள்ளே சென்ற நான் இரண்டே மணி நேரத்தில் அனைத்து (ஏறத்தாழ 200) கடைகளையும் பார்த்தாக வேண்டிய நிலைமை. முதலில் சென்றது விகடன் பதிப்பகத்திற்கு. கடைசி இரண்டு நாட்கள் என்பதாலா என தெரியவில்லை மிகக் குறைவான புத்தகங்களே இருந்தன. அதிகம் இருந்தது சக்தி விகடனின் புத்தகங்களும், ஹாய் மதன், என் எதற்கு எப்படி இவைகளுமே..கற்றதும் பெற்றதும் கூட கிடைக்க வில்லை..

என்னடா இது விகடனிலேயே எதுவும் இல்லையே என நினைத்துக்கொண்டு மற்ற கடைகளை நோக்கி நடக்க துவங்கினேன். ஒரு வழியாக உயிர்மைக்குள் நுழைந்து சுஜாதாவின் வண்ணத்துப்பூச்சி வேட்டை, கொலையுதிர் காலம் இரண்டையும் வாங்கிக்கொண்டு திரும்பினேன். அதுவரை காணமல் போயிருந்த என் தம்பி என்னை திட்டிக்கொண்டே பின்னால் நின்றிருந்தான். அவனையும் அழைத்துக்கொண்டு காலச்சுடுக்குள் சென்றேன். சில புத்தகங்களுக்கு பிறகு விகடனுக்குள் இருந்த அளவு உயிர்மை, காலச்சுவடு இரண்டிலும் கூட்டம் இல்லை..
சில தேடல்களுக்கு பிறகு என் கைகளில் இருந்தன எனக்காக "ராஜ திலகம்", "ஒரு புளிய மரத்தின் கதை", அப்பாவிற்காக "கரிசல் கதைகள்" ஆகிய புத்தகங்கள். சிறப்பு இணைப்பாக சமையல் குறிப்புகள் புத்தகம். இது அம்மாவிற்கு. (நமக்கும் உதவுமே!!!!!!!!!)

இந்த சமையல் குறிப்புகள் வாங்கும் போதே என் தம்பி என்னை போதும் என்ற பார்வை பார்க்க அவனுடன் எதாவது சாப்பிட நினைத்து வெளியே வந்தோம். அங்கே இருந்த கூட்டத்தை பார்த்த பிறகு தான் புரிந்தது....வெளியே இருந்த கூட்டத்திற்கான காரணம். புத்தகம் வாங்க வந்தவர்களை விட பொழுது போக்க வந்தவர்களே அதிகம்...

இந்த கூட்டத்தில் உள்ளே ஊடுருவிச்சென்று சாப்பிட முடியாது என தெரிந்ததால் இருவரும் வீட்டிற்கு செல்ல நினைத்து நடக்க துவங்கினோம். வரும் வழியில் எல்லாம் தம்பியின் school life,school friends பற்றியும் பேசிக்கொண்டே வந்தோம். (இந்த வரியை படித்துவிட்டு என்ன நக்கல் பண்ண போகிறானோ தெரியாது....)

ஒரு வழியாக என் முதல் புத்தக கண்காட்சியை முடித்துவிட்டு வீடு திரும்பினேன்..(ஆனால் வந்து சேர்ந்த கதையை இன்னொரு பதிவாகவே போடலாம்..கதை சுருக்கம் மட்டும் இங்கே..நாங்கள் வந்த bus break down ஆகி, சில கிலோமீட்டர்கள் நடந்து மீண்டும் ஒரு bus பிடித்து..ஸ்ஸ்ஸ் அப்பா வடிவேலு ஸ்டைல் ல சொன்னா முடியல...)

எப்போதும் போல இம்முறையும் பட்ஜெட் கொஞ்சம் ( கொஞ்சம் இல்ல..நிறையவே..) அதிகம். வாங்கிய புத்தகங்களை எல்லாம் படித்தே முடித்து விட்டேன்..ஆனால் இப்போது தான் இந்த பதிவை முடிக்க நேரம் கிடைத்தது..

பெரியவர்கள் சொன்னது

2008-05-30T19:19:00.001+05:30

எதையும் உற்சாகத்துடன் எதிர் கொள்ளும் போது சுமையின் கணமும் குறைகிறது.
-- ஒவிட்
உன் எண்ணம் எவ்வாறு உள்ளதோ அவ்வாறே உன் வாழ்க்கையும் அமையும்.
--அரோலியஸ்
உறக்கத்தில் கூட உற்சாகமாக இருப்பவன் சிறந்த மனிதன்.
--எட்வர்ட்
தன்னைத்தானே சீர்திருத்தி கொள்பவன் அதன் மூலம் பிறரை சீர்திருத்த பெரிதும் உதவுவான்.
--தாமஸ் ஆடம்ஸ்
நிகழ்காலத்தை விலை கொடுத்து தான் எதிர் காலம் வாங்கப்படுகிறது.
--ஜான் லயன்
பலம் பொருந்திய 100 கைகளை விட ஒரு நல்ல மூளையே சிறந்தது.
--ரூசோ
நல்லவனாக இருப்பது எளிது. நேர்மையானவனாக இருப்பது கடினம்.
--ஹியுகோ
எந்தப் பொருளின் மதிப்பும் அதை இழந்தாலன்றி தெரியாது..
--டால்ஸ்டாய்

கோடைவிடுமுறையும் மாமரங்களும்

2008-05-23T09:24:00.000+05:30

இந்த மாம்பழ சீசனை என்னால் மறக்கவே முடியாது..school படிக்கும் போது (இப்போதும் தான்) எங்கள் வீட்டு மாம்பழத்திற்காகவே கோடை விடுமுறையை நாங்கள் அனைவரும் ஆவலுடன் எதிர் பார்த்து காத்திருப்போம். ஆனால் இந்த ஆண்டும் இனிமேலும் அது முடியாது. ஏனென்றால் சென்ற ஆண்டு வரை எங்கள் வயலில் இருந்த இரண்டு பெரிய ஒட்டு (சில இடங்களில் கிளி மூக்கு மா என்றும் சொல்லுவார்கள்.) மாமரங்கள் இன்று இல்லை. 50 வயது ஆன மரங்கள் அவை. எங்கள் தாத்தா வைத்ததாக பாட்டி பெருமையுடன் இப்போதும் சொல்லுவார்கள்.

நான் சின்ன பெண்ணாக இருக்கும் போது எங்கள் வயலை அந்த மாமரங்களை வைத்து தான் அடையாளம் கண்டுபிடிப்பேன். அந்த அளவிற்கு பெரிய மரங்கள் அவை இரண்டும்..ஒவ்வொரு சீசன் ஆரமிக்கும் போதும் எங்களுக்கு கொண்டாட்டமாக இருக்கும்.

பூ வைக்கும் நாளில் இருந்து சீசன் முடியும் வரை அது தொடரும். காற்றில் கீழே விழும் மாவடுக்களை(சின்ன வயசு மாங்காய்..) வீட்டிற்கு எடுத்து வந்து உப்பும் மிளகாய் தூளும் தொட்டு சாப்பிட்டால் அந்த சுகமே தனி தான், அந்த மாவடுக்களை ஒரே அளவாக எடுத்து பாட்டியும் அம்மாவும் மாவடு ஊறுகாய் போடுவார்கள். நமக்கும் ஊறுகாய்க்கும் ஏழரை பொருத்தம். அதனால் போடுவதை வேடிக்கை பார்ப்பதோடு சரி,. சிலசமயம் மாங்காய்கள் திருட்டு போவதை தடுக்க வீட்டில் உள்ள அனைவரும் அங்கே சென்று காவல் இருப்போம். அப்போதெல்லாம் அம்மா அங்கேயே சமைத்து தருவார்கள். அந்த மாமர நிழலில் சாப்பிட நாட்கள் இன்றும் கூட என் நினைவில் உள்ளன.

மாங்காய்கள் பெரிதாக ஆனவுடன் வீட்டில் பெரியவர்கள் அனைவரும் எப்போது பறிக்கலாம் என்று பேசுவார்கள். சில மணி நேர பேச்சுவார்த்தைக்கு பிறகு ஒரு நாளை முடிவு செய்து ஆட்களுடன் செல்வார்கள். மாங்காய்களை பறிப்பதில் ஒரு பெரிய கலையே இருக்கிறது..மாங்காய்கள் மரத்திலிருந்து கீழே விழுந்துவிட்டால் அடிபட்டு பழுக்காமல் வீணாக போய்விடக்கூடிய வாய்ப்பு அதிகம். அதனால் அவற்றை கீழே விழ விடாமல் ஒரு இரும்பு வளையத்தில் பையை சேர்த்துக் கட்டி அந்த வளையத்தை ஆடுகளுக்கு தழை பறிக்கும் வாங்குடன் இணைத்து எடுத்துக்கொண்டு ஆட்கள் மரத்தில் ஏறுவார்கள். அந்த வாங்குகளாலும்,கைகளாலும் பறிக்கப்படும் முற்றின மாங்காய்களை தான் பழுக்க வைப்பார்கள்.

மாங்காய்கள் வீட்டிற்கு வந்த உடன் அம்மாவும் பாட்டியும் சேர்ந்து அவற்றை தரம் பிரித்து வைக்கொல்களுக்கிடையில் அடுக்குவார்கள். அவை வீட்டிற்கு வரும் அந்த நாள் முதல் அவர்கள் இருவருக்கும் வேலை துவங்கிவிடும். முதல் நாள் அடுக்குவதில் செல்லும் நேரத்தை விட அடுத்தடுத்த நாட்களில் அவற்றை பார்த்து வீணானவற்றை தனியே எடுப்பதிலும் பழமானவைகளை எங்களுக்கும், சொந்தங்கள் அனைவருக்கும் பிரித்து கொடுப்பதற்கும் ஆகும் நேரம் அதிகம்.

அந்த நாட்களில் எங்கள் வீட்டு வாசல் எப்போதும் மாங்காய் வற்றல்களால் நிரம்பி வழியும். உப்பில் ஊற வைத்து போடப்படும் அவை பாதி காய்ந்து இருக்கும் போது சாப்பிடுவதி உள்ள சுகமே தனி. அம்மா, பழங்களை பாலில் (பால் மாம்பழத்தால் வரும் சூட்டை தணிக்கும்) ஊற வைத்தும், mixi வந்ததற்கு பிறகு juice ஆகவும் எங்களுக்கு தருவார்கள். இப்படி எல்லாம் ஒவ்வொரு கோடை விடுமுறையிலும் எங்களுடன் வந்த எங்கள் மாம்பழங்கள் இன்று நினைவுகளாக மட்டுமே உள்ளன. என்ன தான் கடையில் வாங்கினாலும் அந்த சுவையும் சுகமும் கடையில் வாங்கும் பழங்களில் இல்லை.

அண்ணாவின் "செவ்வாழை" கதையை படித்த போது ஒரு வாழை மரத்திற்கு இவ்வளவு உணர்ச்சி மிக்க கதை தேவையா என் யோசித்த நான், இன்று எங்கள் மரத்திற்காக ஏங்குகிறேன். காலமும் தேவையும் அவற்றை இல்லாமல் செய்துவிட்டாலும் என் அப்பா இப்போது வைத்துள்ள சில புதிய மாங்கன்றுகள் எதிர் காலத்தில் எங்கள் வீட்டு சிறுவர்களை கண்டிப்பாக மகிழ்விக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் தான் இந்த பதிவை எழுதி முடிக்கின்றேன். Thank You அப்பா.